استراتژی بومی سازی

كلمات كليدي : استراتژي، بومي سازي، نظم نوين، جهاني

نویسنده :حسین نصرت زاده

پس از پایان جنگ سرد، آنچه بوقوع پیوست شکل گیری شرایطی بود که امروزه از آن به عنوان نظم نوین جهانی نام برده می شود. این تحول را باید بخشی از تحول بزرگتری دانست که در چهارچوب انقلاب ارتباطات، اقتصاد میکرو، وابستگی متقابل، دمکراتیزاسیون و خرده هویت ها، جوامع را وارد عصر جهانی شدن می‌سازد. عصری که در آن می‌توان ظهور دهکده جهانی را مشاهده کرد.

این اشاره کلی از این بابت انجام گرفت که مشخص شود شرایط نوینی برقرار گردیده است، شرایطی که وجه تهدید آن برای کشور ما (ایران) که نظام آن دارای خصوصیات انقلابی است، بیشتر از وجه فرصت آن می باشد.

بنابراین ضروری است تا ما با یک نگاه جدید به صحنه سیاست جهانی و روابط بازیگران فعال در آن (دولتها و نهادهای غیردولتی) وارد شویم. این نگاه جدید می‌بایست به دنبال آن باشد که نخست نشان دهد ما در کجای این تحولات جدید (جهانی شدن) قرار داریم و سپس چگونه این تحولات را بر منافع ملی کشور منطبق سازیم.

آنچه که در شرایط کنونی کشور ما اهمیت بسیار بسزایی یافته است، بحث انرژی هسته‌ای است که ابعاد بین المللی این پروژه ملی سبب شده تا قدرت‌های عمده جهانی درصدد باشند با استفاده از اجماع جهانی و تحریم‌های اقتصادی، سیاست هسته‌ای ایران را در موضع انزوا و بن بست قرار دهند.

بنابراین ما در یک سر بزنگاه تاریخی قرار گرفته‌ایم که برای گذار از آن نیاز به اتخاذ یک استراتژی دراز مدت با چهارچوبی کاملابومی داریم. مدیریت اصلی دراین استراتـژی آن است که آنچه می بایست مبناء قرارگیرد توانمندیهای داخلی و ارتقای وسیع آن می‌باشد. بعبارت دیگر آنچه که می‌تواند پیروزی سیاسی- اقتصادی یک کشور را در شرایطی که طرف عمده تضاد آن قدرتهای بزرگ جهانی است تضمین سازد، سلاح کارآمدی و توانمندی در سطح فردی و ملی است. از این روست که ما شاهدیم دولت نهم و دهم نظام جمهوری اسلامی ایران چگونه از روز نخست این استراتژی را نصب العین سیاست‌های کلان خود در بخش اقتصادی و به ویژه انرژی ساخته است.

آنچه که در عمل تاکنون رخ داده است آن است که دولت تا سرحد امکان، سرمایه گذاری‌های اصلی خود را معطوف به خلق فرصت برای نیروها و بخش داخلی کرده است. این امر آنچنان اثر گذار بوده است که در صورت استمرار، چشم‌اندازی از توانمندی و پیشرفت را در بخش اقتصاد کشور ترسیم خواهد ساخت که در چهارچوب آن منافع ملی کشور از پشتوانه‌ای از قدرت ملی برخوردار خواهد شد که هرگونه تضاد منافع ملی با قدرتهای بزرگ در صحنه بین المللی را از وجه تهدید به وجه فرصت تبدیل خواهدکرد. بر این اساس است که دولت کنونی مهمترین پروژه‌های نفت و گاز خود را درمیدان گازی پارس جنوبی (عسلویه) به شرکتهای داخلی واگذار کرده است و با حمایت صد در صد از شرکتهای سازنده تجهیزات و قطعات در بخش نفت، گاز و انرژی درصدد است این بخش را درمیان مدت از وابستگی به خارج رها کرده و در دراز مدت زمینه خودکفایی و پایه ای برای صادرات از این دست از تولیدات باشد.