15 بلا برای سبک شمارنده نماز

نماز

رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله‏- لِابنَتِهِ فاطِمَةَ عليها السلام لَمّا قالَت لَهُ: يا أبَتاه، ما لِمَن تهاوَنَ بِصَلاتِهِ مِنَ الرِّجالِ ‏والنِّساءِ؟-: يا فاطِمَةُ، مَن تَهاوَنَ بِصَلاتِهِ مِنَ الرِّجالِ والنِّساءِ ابتَلاهُ اللَّهُ بِخَمسَ عَشَرَةَ خَصلَةً: سِتٌّ مِنها في دارِ الدُّنيا، وثَلاثٌ عِندَ مَوتِهِ، وثَلاثٌ في قَبرِهِ، وثَلاثٌ فِي القيامَةِ إذا خَرَجَ مِن قَبرِهِ. فَأمَّا اللَّواتي تُصيبُهُ في دارِ الدُّنيا: فَالاولى يَرفَعُ اللَّهُ البَرَكَةَ مِن عُمُرِهِ، ويَرفَعُ‏ اللَّهُ البَرَكَةَ مِن رِزقِهِ، ويَمحُو اللَّهُ عزّ وجلّ سيماءَ الصّالِحينَ مِن وَجهِهِ، وكُلُّ عَمَلٍ يَعمَلُهُ لا يُؤجَرُ عَلَيهِ، ولا يَرتَفِعُ دُعاؤُهُ إلَى السَّماءِ، والسّادِسَةُ لَيسَ‏ لَهُ حَظٌّ في دُعاءِ الصّالِحينَ. وأمَّا اللَّواتي تُصيبُهُ عِندَ مَوتِهِ فَأَوَّلُهُنَّ أنَّهُ يَموتُ ذَليلًا، والثّانيَةُ يَموتُ جائِعًا، والثّالِثَةُ يَموتُ عَطشانًا؛ فَلَو سُقيَ مِن أنهارِ الدُّنيا لم يَروَ عَطَشُهُ. وأمَّا اللَّواتي تُصيبُهُ في قَبرِهِ: فَأَوَّلُهُنَّ يُوَكِّلُ اللَّهُ بِهِ مَلَكًا يَزعَجُهُ في قَبرِهِ، والثّانيَةُ يُضَيِّقُ عَلَيهِ قَبرَهُ، والثّالِثَةُ تَكونُ الظُّلمَةُ في قَبرِهِ. وأمَّا اللَّواتي تُصيبُهُ يَومَ القيامَةِ إذا خَرَجَ مِن قَبرِهِ: فَأَوَّلُهُنَّ أن يُوَكِّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَكًا يَسحَبُهُ عَلى‏ وَجهِهِ والخَلائِقُ يَنظُرونَ إلَيهِ، والثّانيَةُ يُحاسَبُ حِسابًا شَديدًا، والثّالِثَةُ لا يَنظُرُ اللَّهُ إلَيهِ ولا يُزَكّيهِ ولَهُ عَذابٌ أليمٌ [1]

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‏- در پاسخ دخترش فاطمه عليها السلام كه پرسيده بود: اى پدر مردان و زنانى كه نمازشان را سبك مى‏شمرند چه (جزايى) دارند؟- فرمود: اى فاطمه، هر كس- از مردان يا زنان- نمازش را سبك بشمرد، خداوند او را به پانزده خصلت مبتلا مى‏كند: شش خصلت در دنيا، سه خصلت هنگام مرگش، سه خصلت در گورش و سه خصلت در قيامت هنگامى كه از گورش بيرون مى‏آيد. امّا آنچه در دنيا به او مى‏رسد: خداوند بركت را از عمرش بر مى‏دارد و نيز از روزيش، سيماى صالحان را از چهره‏اش مى‏زدايد، به هر عملى كه انجام مى‏دهد پاداشى داده نمى‏شود، دعايش به آسمان نمى‏رود و ششم اينكه براى او در دعاى صالحان نصيبى نيست. و امّا آنچه هنگام مرگش به او مى‏رسد: نخستين آن‏ها اين است كه خوار مى‏ميرد، دوم گرسنه مى‏ميرد و سوم، تشنه مى‏ميرد، پس اگر از نهرهاى دنيا به او بنوشانند، سيراب نمى‏شود. و امّا آنچه در گورش به او مى‏رسد: نخستين آن‏ها اين است كه خداوند فرشته‏اى مى‏گمارد تا او را در گورش آشفته سازد، دوم اينكه گورش را بر او تنگ مى‏كند و سوم اينكه گورش تاريك است. و امّا آنچه روز قيامت هنگام بيرون آمدن از گورش به او مى‏رسد: نخستين آن‏ها اين است كه خداوند فرشته‏اى مى‏گمارد تا او را با صورت (روى زمين) بكشد در حالى كه مردم به او مى‏نگرند، دوّم اينكه بازخواست سختى مى‏شود و سوّم اينكه خداوند به او نمى‏نگرد و پاكش نمى‏سازد و عذابى دردناك دارد.

منابع:

1. تحف العقول: 204.