دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آتش‌بس یک‌طرفه...

✍️ حمیدرضا باقری
No image
آتش‌بس یک‌طرفه...
چرا ما آغازگر حمله به اسرائیل و آمریکا نیستیم؟! چرا صبر می‌کنیم آنها به ما حمله کنند و سپس پاسخ دهیم؟! آیا این همان سیاست ذلت و سازش با دشمنان نیست؟!

وقتی به سنت پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله مراجعه می‌کنیم؛ حضرت چندگونه از جنگ را داشتند:
•  برخی جنگ‌ها بعد از اطلاع حضرت از تدارک دشمنان برای حمله به مسلمانان بود و ایشان حمله پیش‌دستانه کردند؛
•  برخی جنگ‌ها به‌تلافی خیانت یا غصب یا عهدشکنی دشمنان بود؛ به طور مثال جنگ بدر به دنبال تلاش حضرت برای مصادره کاروان قریش پس از مصادره اموال مسلمانان توسط مشرکین مکه بود یا حرکت حضرت به‌سوی مناطق یهودی‌نشین پس از عهدشکنی و خیانت آنها بود و حتی باوجود خیانت یهودی‌ها، حضرت ابتدا آنان را به اسلام‌آوردن و تسلیم‌شدن دعوت کردند و وقتی نپذیرفتند جنگ را با آنها آغاز کردند.
•  برخی جنگ‌ها نیز بدون مقدمه و با حمله دشمنان بود.

خداوند تبارک‌وتعالی در آیات ۲۲ و ۲۳ سوره مبارکه فتح یک سنت الهی را در مورد جنگ‌های مؤمنان و کافران ذکر می‌کند که قدرمتیقن آن قسم سوم از جنگ‌های اشاره شده است.
این سنت بیانگر چرایی نوع رفتار ما در جنگ کنونی با اسرائیل نیز هست. حضرت آقا در ۱ فروردین ۱۳۹۱ این سنت الهی را چنین توضیح می‌دهند:
«قرآن کریم به ما نوید داده است: «وَ لَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لَا نَصِيرًا» (الفتح: ۲۲) «سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» (الفتح: ۲۳) هیچ جا در قرآن نیامده است که اگر شما شروع به جنگ کردید، حمله کردید، حتماً پیروز خواهید شد؛ ممکن است پیروز بشوید، ممکن است شکست بخورید - همچنان که در جنگ‌های صدر اسلام، آنجائی که مسلمانان حمله کردند، گاهی شکست خوردند، گاهی هم پیروز شدند - اما وعده داده است که اگر دشمن ابتدا به [شما] حمله کرد، آن دشمن قطعاً شکست خواهد خورد. نباید بگوئید این مخصوص صدر اسلام است؛ نه، «سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»؛ این قانونِ الهی است. ملت ایران عازم است، بانشاط است، در فکر تهاجم و تجاوز نیست؛ اما به هستی خود، به ثروت خود، به هویت خود، به اسلام خود، به جمهوری اسلامی خود با تمام وجود دلبسته و علاقه‌مند است.»👇
https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=19301
............
پی‌نوشت: 
1.  استفاده رهبری از اینکه دشمن به شما حمله کند از عبارت: «لَوْ قَاتَلَكُمُ» است؛ در این تعبیر فاعل قتال دشمنان هستند و مفعول آن مومنین یعنی دشمنان جنگ را بر شما تحمیل کردند.
2.  ممکن از در بررسی موارد تاریخی جنگ احد به عنوان نقض این برداشت گفته شود اما این جنگ نیز اگرچه جزو جنگ‌های مورد سوم بود اما روایت درست این جنگ پیروزی اولیه مسلمانان و فرار کفار بود ولی به جهت غفلت گروهی از مسلمانان و اطاعت نکردن از امر پیامبر در حمله دوم مسلمانان غافلگیر شدند و این نشان می‌دهد که این سنت پشت کردن و فرار کفار از میدان جنگ حتی در میدان جنگ نیز دائمی نیست.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

چیزی که در حوزه جنگ نرم به‌عنوان ابزارآلات فرهنگی بیشتر استفاده می‌شود؛ بحث سینما، مطبوعات، نرم‌افزارهای مبتنی بر تلفن همراه مانند همین واتس‌آپ، وایبر، تانگو، لاین و... است.
روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

هدف این مقاله، بررسی ویژگی‌های روش تبلیغ «سلبی» و«پرهیزی» با تکیه بر مفاهیم قرآنی «تزکیه» و« ذکر»، و مقایسه آن با روش‌های «تجویزی» و «تحمیلی» در تبلیغ دینی است. با مقایسه همانندی‌ها و ناهمانندی های این دو روش (سلبی و فطری، در برابر تجویزی و ایجابی) مشخص می‌شود که در رویکرد سلبی، مبلغان به جای «دین‌دهی» از بیرون، باید تلاش کنند تا مخاطبان با مداخله و مکاشفه خود بر مبنای اصل «دین‌یابی» از درون، پی به ارزش‌های دینی ببرند.
صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

تبليغ در قرآن به بلاغ، بيان، تبيين آمده و بیان‌ شده که يكي از وظايف مقدس و مهم انبياء، علماء، متفكران، دانايان و مصلحان است. با این زمینه، سؤال اساسی این خواهد بود که مبلغان برای چنین رسالت و وظیفه‌ مهمی باید دارای چه صفات و ویژگی‌هایی باشند؟
چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

معنایی که از عبارت تربیت تبلیغی به ذهن متبادر می‌شود، این است که یک مبلغ باید به‌گونه‌ای تبلیغ کند که حاصل آن، تحقق امر تربیت در وجود متربی باشد. پس اگر تبلیغات به‌گونه‌ای انجام شود که این مهم میسر نگردد، نمی‌توان گفت که «تربیت تبلیغی» صورت گرفته است، بلکه می‌توان گفت که «آموزش تبلیغی» انجام شده است.
ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

فرزندپروری از ابتدای خلقت مورد ابتلای والدین بوده و سبک‌های آن نیز در دهه‌های اخیر مورد توجه‌ی علومِ رفتاری قرار گرفته است. فرزندپروری فقهی و ابتناء سبکی از فرزندپروری بر احکامِ فقهی، ایده‌ای است که نوشتار پیش‌رو به دنبالِ تبیینِ ضرورت و قلمرو آن است
Powered by TayaCMS