دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دام شیطان

خواهش های نفسانی [گناهان]، دام های شیطان است.(برگرفته از تفسیر موضوعی قرآن کریم، آیت الله جوادی آملی)
دام شیطان
دام شیطان

دام شیطان

قال علی(ع): «الشّهواتُ مصائدُ الشَّیطانِ»(تصنیف غررالحکم و دررالکلم ، ص6937)

در روایات تعلقات مادّی به عنوان دام و وسیله صید و از بسیاری از گناهان به عنوان مصائد یا حبال شیطان یاد شده است؛ یعنی گناهان دامهایی است که شیطان به وسیله آنها انسانها را شکار می‌کند و بندها و طنابهایی است که با آنها انسانها را به بند می‌کشد و البته طنابها هم رنگارنگ و ضخیم و نازک است و شیطان هر کسی را با نوع خاصی فریب می‌دهد؛ اگر ایمان کسی قوی باشد با طناب ضخیم و اگر ضعیف باشد با طناب باریک، او را به بند می‌کشد. در روایات وارد شده «حفّت النّار بالشّهوات»[1] آتش جهنم با لذّتها و شهوتها پیچیده و در هم آمیخته است؛ به این معنی که درون دام، آتش و بیرون، جام شهوت است انسان به طمع جام شهوت به دام شعله می‌افتد. چنانکه: «حفت الجنه بالمکاره»[2] بهشت با سختی‌ها پیچیده شده است، یعنی بهشت در درون سختی‌ها و محنت‌ها وجود دارد. درون، دام محبت و بیرون، جام محنت و سختی است.[3] در بسیاری از روایات، انسان، از دامهای شیطان برحذر داشته شده، امام صادق(ع) به یکی از اصحاب خود می‌فرمایند:

«یا ابن جندب! إنّ للشیطان مصائد یصطاد بها، فتحاموا شباکه و مصائده...»

اى عبد اللَّه بن جندب! شیطان را دامهایى است که با آنها شکار مى‌کند، پس خود را از دامها و تله‌هاى او نگاه دارید.[4]

امام سجّاد در صحیفه سجّادیّه از دامهای و فریبهای شیطان به خداوند پناه برده و می‌فرمایند:

«اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِکَ مِنْ نَزَغَاتِ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ وَ کَیْدِهِ وَ مَکَایِدِهِ، وَ مِنَ الثِّقَةِ بِأَمَانِیِّهِ وَ مَوَاعِیدِهِ وَ غُرُورِهِ وَ مَصَایِدِهِ»

خدایا! ما از وسوسه‌های شیطان رانده شده و حیله و نیرنگ‌ها و دلبستگی به آرزوها و نویدها و فریب‌ها و دامهای او به تو پناه می‌بریم.[5]

برخی از چیزها در روایات به عنوان دام شیطان معرفی شده است که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

1-خواهشهای نفسانی و تعلّقات مادّی

حضرت علی (ع) می‌فرمایند:

«الشَّهَوَاتُ مَصَایِدُ الشَّیْطَانِ»[6]

خواهشهای نفسانی، دامهای شیطان است.

2-نگاه‌های ناپاک و آلوده

«الْعُیُونُ مَصَائِدُ الشَّیْطَانِ»[7]

چشم‌های آلوده، دامهای شیطان است.

3-کبر و خود پسندی

«الْکِبْرُ مَصْیَدَةُ إِبْلِیسَ الْعُظْمَى»[8]

کبر و تکبر، دام بزگ شیطان است.

4-اعتماد و اطمینان به نفس

«إِیَّاکَ وَ الثِّقَةَ بِنَفْسِکَ فَإِنَّ ذَلِکَ مِنْ أَکْبَرِ مَصَایِدِ الشَّیْطَانِ»[9]

بپرهیز از اعتماد و تکیه به خودت، به درستی که اطمینان و اعتماد به نفس از بزرگترین دامهای شیطان است.

5-گفتگو با زنان نامحرم

امام صادق (ع) می‌فرمایند:

«مُحَادَثَةُ النِّسَاءِ مِنْ مَصَائِدِ الشَّیْطَانِ»[10]

گفتگو با زنان نامحرم، از دامهای شیطان است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

چیزی که در حوزه جنگ نرم به‌عنوان ابزارآلات فرهنگی بیشتر استفاده می‌شود؛ بحث سینما، مطبوعات، نرم‌افزارهای مبتنی بر تلفن همراه مانند همین واتس‌آپ، وایبر، تانگو، لاین و... است.
روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

هدف این مقاله، بررسی ویژگی‌های روش تبلیغ «سلبی» و«پرهیزی» با تکیه بر مفاهیم قرآنی «تزکیه» و« ذکر»، و مقایسه آن با روش‌های «تجویزی» و «تحمیلی» در تبلیغ دینی است. با مقایسه همانندی‌ها و ناهمانندی های این دو روش (سلبی و فطری، در برابر تجویزی و ایجابی) مشخص می‌شود که در رویکرد سلبی، مبلغان به جای «دین‌دهی» از بیرون، باید تلاش کنند تا مخاطبان با مداخله و مکاشفه خود بر مبنای اصل «دین‌یابی» از درون، پی به ارزش‌های دینی ببرند.
صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

تبليغ در قرآن به بلاغ، بيان، تبيين آمده و بیان‌ شده که يكي از وظايف مقدس و مهم انبياء، علماء، متفكران، دانايان و مصلحان است. با این زمینه، سؤال اساسی این خواهد بود که مبلغان برای چنین رسالت و وظیفه‌ مهمی باید دارای چه صفات و ویژگی‌هایی باشند؟
چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

معنایی که از عبارت تربیت تبلیغی به ذهن متبادر می‌شود، این است که یک مبلغ باید به‌گونه‌ای تبلیغ کند که حاصل آن، تحقق امر تربیت در وجود متربی باشد. پس اگر تبلیغات به‌گونه‌ای انجام شود که این مهم میسر نگردد، نمی‌توان گفت که «تربیت تبلیغی» صورت گرفته است، بلکه می‌توان گفت که «آموزش تبلیغی» انجام شده است.
ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

فرزندپروری از ابتدای خلقت مورد ابتلای والدین بوده و سبک‌های آن نیز در دهه‌های اخیر مورد توجه‌ی علومِ رفتاری قرار گرفته است. فرزندپروری فقهی و ابتناء سبکی از فرزندپروری بر احکامِ فقهی، ایده‌ای است که نوشتار پیش‌رو به دنبالِ تبیینِ ضرورت و قلمرو آن است
Powered by TayaCMS