دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عدالت حضرت علی(ع) در کار

نیازها و احتیاجات مختلف در طول زندگی افراد در جامعه موجب می‌شود طبقات متعددی از افراد وجود داشته باشند تا بر اساس همکاری و تعاون، نیازها برطرف شود.
عدالت حضرت علی(ع) در کار
عدالت حضرت علی(ع) در کار
نویسنده: جمیله مهدوی‌نیا

نیازها و احتیاجات مختلف در طول زندگی افراد در جامعه موجب می‌شود طبقات متعددی از افراد وجود داشته باشند تا بر اساس همکاری و تعاون، نیازها برطرف شود. این تعاون و همکاری موجب گسترش تقسیم‌ کار می‌شود. هر انسانی بر اساس استعدادها، توانایی‌ها و خصوصیات جسمانی و روحی و علاقه به کاری مشغول می‌شود. فعالیت همه گروه‌ها و قشرها موجب بقا و انسجام اجتماعی می‌شود.

از نظر حضرت علی‌(ع) انسان موجودی اجتماعی است و برای ادامه زندگی خود و جامعه لازم است هر فرد متناسب با استعداد و توانایی و مهارت خود به کاری مشغول باشد؛ زیرا بسیاری از نیازهای مردم با کار جمعی و گروهی و تقسیم کار بهتر و آسان‌تر برطرف می‌شود.

حضرت علی‌(ع) فرموده‌اند: صاحبان کسب و کار به کارهای خود باز می‌گردند و مردم از تلاش آنان سود می‌برند. حضرت علی‌(ع) به تقسیم کار برای برقراری عدالت توجه خاصی داشتند و فرمودند: تقسیم کار آثار مفید و مناسبی در جامعه به وجود می‌آورد و بسیاری از نیازهای ضروری زندگی افراد تأمین می‌شود.

در حدیثی دیگر فرمودند: با تخصصی شدن کارها و تقسیم کار زمینه برای موفقیت و شکوفایی افراد و جامعه فراهم می‌شود. در صورتی که افراد به کارهای گوناگون بپردازند، نه فقط موفقیتی کسب نمی‌کنند؛ بلکه موجب هدر دادن منابع و امکانات می‌شوند. تقسیم کار موجب افزایش کارآیی می‌شود. افرادی که به کارهای گوناگون بپردازند، کوچک شده و پیروز نمی‌شوند.

حضرت علی(ع) به تقسیم کار بین زن و مرد توجه داشتند. امور خانه را به عهده‌ی زن و کارهای خارج از منزل را به عهده‌ی مرد می‌دانستند و فرمودند: باید کارهایی به زنان واگذار شود که با روحیه و توانایی جسمی آنان سازگار باشد. کاری که در توانایی زنان نیست به آنان واگذار نکنید. زن گل بهاری است، نه پهلوانی سخت‌کوش.

حضرت علی‌(ع) به امام حسن فرموده‌اند:

کار هر کدام از خدمتکارانت را معین کن تا او را در برابر آن کار مسئول بدانی.

تقسیم درست کار، سبب می‌شود؛ وظایف را به یکدیگر واگذار نکنند و در خدمت سستی نکنند.

حضرت علی(ع) در حدیثی فرمودند: مسلمان واقعی ساعات شبانه روز زندگی خود را به سه قسمت تقسیم می‌کند. 1ـ عبادت و پرستش و نیایش پروردگار 2ـ کار و فعالیت و کسب درآمد حلال 3ـ استراحت و رسیدگی به امور منزل.

حـــضرت عـــلی(ع) سفارش فرمودند: کـــار هر روز را در همان روز انجام دهید؛ زیرا هر روزی، کار مخصوص به خود دارد و کـــار و تلاش باید با برنامه‌ریزی روزانه انجام گیرد.

مقاله

نویسنده جمیله مهدوی‌نیا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

چیزی که در حوزه جنگ نرم به‌عنوان ابزارآلات فرهنگی بیشتر استفاده می‌شود؛ بحث سینما، مطبوعات، نرم‌افزارهای مبتنی بر تلفن همراه مانند همین واتس‌آپ، وایبر، تانگو، لاین و... است.
روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

هدف این مقاله، بررسی ویژگی‌های روش تبلیغ «سلبی» و«پرهیزی» با تکیه بر مفاهیم قرآنی «تزکیه» و« ذکر»، و مقایسه آن با روش‌های «تجویزی» و «تحمیلی» در تبلیغ دینی است. با مقایسه همانندی‌ها و ناهمانندی های این دو روش (سلبی و فطری، در برابر تجویزی و ایجابی) مشخص می‌شود که در رویکرد سلبی، مبلغان به جای «دین‌دهی» از بیرون، باید تلاش کنند تا مخاطبان با مداخله و مکاشفه خود بر مبنای اصل «دین‌یابی» از درون، پی به ارزش‌های دینی ببرند.
صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

تبليغ در قرآن به بلاغ، بيان، تبيين آمده و بیان‌ شده که يكي از وظايف مقدس و مهم انبياء، علماء، متفكران، دانايان و مصلحان است. با این زمینه، سؤال اساسی این خواهد بود که مبلغان برای چنین رسالت و وظیفه‌ مهمی باید دارای چه صفات و ویژگی‌هایی باشند؟
چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

معنایی که از عبارت تربیت تبلیغی به ذهن متبادر می‌شود، این است که یک مبلغ باید به‌گونه‌ای تبلیغ کند که حاصل آن، تحقق امر تربیت در وجود متربی باشد. پس اگر تبلیغات به‌گونه‌ای انجام شود که این مهم میسر نگردد، نمی‌توان گفت که «تربیت تبلیغی» صورت گرفته است، بلکه می‌توان گفت که «آموزش تبلیغی» انجام شده است.
ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

فرزندپروری از ابتدای خلقت مورد ابتلای والدین بوده و سبک‌های آن نیز در دهه‌های اخیر مورد توجه‌ی علومِ رفتاری قرار گرفته است. فرزندپروری فقهی و ابتناء سبکی از فرزندپروری بر احکامِ فقهی، ایده‌ای است که نوشتار پیش‌رو به دنبالِ تبیینِ ضرورت و قلمرو آن است
Powered by TayaCMS