عوارض خروج زنان از خانه

ابعاد گسترده خروج بی سابقه زنان از خانه گرچه مزایایی در برداشته، اما تاثیرات مخرب وسیعی بر نهاد خانواده و شالوده اساسی رشد کودک در شبکه ارتباطی خانواده و فضای روانی درون آن بر جای نهاد که این رویداد بارها مورد توجه محققان و روانشناسان قرار گرفته است.

زن باید محور اصلی خانواده و زندگی باشد و با اشتغال تمام وقت نقش محوری آنان در خانواده گرفته شده و این باعث تمام پریشانیها و نگرانیها در خانواده است.

بر اساس برخی یافته‌ها؛ مادران شاغل در مقایسه با مادران خانه دار وقت کمتری را به مراقبت از کودکان خود و بچه داری اختصاص می‌دهند. نهایت وقتی که صرف کودک می‌کنند، یک سوم مادران خانه دار است.

از این رو مادران خانه دار به دلیل وقت زیادی که صرف فرزندان می‌کنند رابطه مناسبی با آنها برقرار کرده اند و فرزندان آنها از رفتارهای بی توجهی، فزون خواهی و سازش محیطی، کم تر رنج می‌برند و به دلیل حضور بیشتر مادرانشان در منزل کمتر از نظر عاطفی رنج می‌برند. برای تغذیه روح کودک، پدر و مادر تواماً نقش دارند ولی در این زمینه نقش مادر بیشتر تغذیه عاطفی طفل است که عامل بزرگی برای سازندگی اوست.

کودکی که از مهر مادری سرشار می‌گردد، از آن لذت می‌برد و روح ناآرامش آرام می‌گیرد. محرومیت از مهر مادری اگر دوام یابد موجبات اختلال و نابسامانی هایی را در کودک فراهم می‌آورد و حتی ممکن است کودک را به بیماری های عصبی دچار سازد. طفل در دوران پرستاری (سه سال اول) حتی از جدایی کوتاه مدت مادر شدیداً مضطرب است و دست خوش ترس و ناامنی می‌شود.

در نتیجه حضور هر چه بیش تر مادر در کنار فرزندان بویژه در سال های آغازین، نیاز عاطفی آنان را برای رشد بهنجار شخصیت و عواطف شان فراهم می‌سازد و نبود مادر در کنار کودک، به سبب اشتغال می‌تواند زمینه های اختلال را فراهم سازد.

همچنین عدم حضور مداوم زن در خانه به معنی بحران سرپرستی است و عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می‌کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می‌دهد. گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می‌شود زن خسته از مشکلات محل کار، خرید مایحتاج منزل ، ایاب و ذهاب بچه ها، ترافیک، گرمی و سردی هوا ، و غیره ... .

وقتی به منزل می‌رسد با فشار مضاعف کار منزل و امور شوهر داری و بچه داری مواجه می‌شود و دیگر چنین زنی جاذبه های روانی - جنسِِِِِِی را که عامل و رِِِِِِیشه خوشبختی زوجین است، نمی تواند به راحتی بروز دهد و کالبد شکافی بعضی از طلاق ها نشان می‌دهد ریشه دلزدگی زوجین از یکدیگر در دافعه های روانی - جنسی است .

اسلام از زن وظیفه اقتصادی و تامین معاش نخواسته است هرچند اگر از بعد مثبت به آن نگریسته شود می‌تواند موجب کمک به اقتصاد خانواده گردد ولی نه به قیمت فروپاشیدن خانواده. البته اسلام هرگز زن را در خانه زندانی ننموده و شرکت زنان در مشاغل و فعالیت های مثبت و سازنده اجتماعی را ممنوع نکرده است.