دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مثبت اندیشی

No image
مثبت اندیشی

کسی که بدون اندیشه و بصیرت به کاری دست می‌زند مانند مسافری است که در بیراهه می‌رود و او هر قدر بر سرعت مسیر خود می‌افزاید به همان نسبت از جاده اصلی دورتر می‌شود. این یک واقعت آشکار است که نوع تفکرها بر چگونگی برخورد با مسائل زندگی و خواسته‌های پیرامونی ما تأثیرگذار است و با کنترل بر ذهنیات خود می‌توانیم خوب زندگی کنیم و یا در مواقع ضروری هنگامی‌ که باید تغییر در رفتار خود ایجاد نماییم، اقدام شایسته ای داشته باشیم. اندیشیدن پیرامون برای شناخت راه حل‌های گوناگون در طول زندگی از مهم‌ترین کارهای انسان در تمام دوره‌های عمرش محسوب می‌شود و همواره نیز از مشکل‌ترین کارها است. ارزش فکر کردن آن قدر بالاست که گویند جهان هر کس به اندازه وسعت فکر اوست. می‌ توان گفت که ذهن انسان مثل چتر نجات است، فقط هنگامی‌ خوب عمل می‌کند که باز شده باشد. باز کردن چتر نجات باید قبل از احساس خطر صورت گیرد تا با آرامش بیشتری مأموریت ما انجام پذیرد و همچنین نیز استرس و تنش‌های هنگام خطر را به همراه نداشته باشد. پس بهتر است انسان قبل از احساس خطر بر اساس تجارب خود و دیگران در مورد آن بیندیشد و با رعایت اصول مترتب بر آن موانع احتمالی را خنثی کرده و با انگیزه بیشتر و روحیه ای شادتر زندگی کند. امام صادق (ع) می‌فرماید: کسی که بدون بصیرت و دانایی به کاری دست می‌زند مانند مسافری است که در بیراهه می‌رود و او هر قدر بر سرعت مسیر خود می‌افزاید به همان نسبت از جاده اصلی دورتر می‌شود. تفکر موجب بروز مسأله در زندگی فرد می‌شود و وجود مسأله در زندگی نقطه آغاز حرکت به سوی خودباوری و پذیرش همه ابعاد خود است. شناخت مسأله باید همواره مقدم بر پیدا کردن راه حل‌های مورد نظر ما باشد. با این کار، ذهن انسان به تکاپو می‌افتد و خود را به پاسخ لازم می‌رساند. ولی متأسفانه انسانها ندرتاً به تفکر و اندیشه پیرامون ابعاد مختلف زندگی خود می‌پردازند. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد معمولاً آن دسته افراد که می‌اندیشند به مراتب در پیشبرد برنامه‌های خود موفق‌تر خواهند بود. آنها در جریان تفکر برای شناخت بیشتر توانمندی‌ها و محدودیت‌های خود، روند زندگی را تغییر داده، برنامه‌ریزی بهتری می‌نمایند و هدف‌های مفید را در ذهن پرورش می‌دهند و همچنین استوار و مقاوم تا رسیدن به آن نیز تلاش می‌نمایند. انسان اندیشمند که میل زندگی کردن در او وجود دارد همانند یک هنرمند که به هنر خود می‌اندیشد، او نیز به همان شکل به زندگی توجه می‌کند. برخوردار بودن از تفکر برای بهتر زیستن باعث می‌شود که فرد به موفقیت‌های هر چه بیشتر در عرصه‌های مختلف زندگی بیندیشد و در این میان زمینه‌های مفیدی را برای شناخت بیشتر علائق خود و شکوفایی استعدادهای نهفته در وجود خویشتن فراهم آورد و با علم و آگاهی بیشتر به سمت دروازه‌های موفقیت در زندگی پیش برود. افراد معمولاً وقتی که خود را در محرومیت می‌بینند یا با شکست مواجه می‌شوند به ناچار برای رهایی از آن، به فکر کردن می‌پردازند و یا به دیگران پناه می‌برند تا از آن طریق بتوانند مشکل ایجاد شده را حل نمایند. چه بسا با تلاش خود و یا در اثر هم اندیشی و حمایت‌های فکری دیگران توانسته باشند خیلی بهتر از گذشته در مسیر زندگی تغییر وضعیت ایجاد نمایند. از فواید اندیشه این است که فرد به خوبی می‌تواند راه‌های جدیدی را برای زندگی مؤثر خود کشف نماید. در اثر اندیشیدن است که استعدادها شکوفا شده و ذهن خلاق بشر بیدار می‌شود و به واسطه تغییرات ایجاد شده به سمت زندگی سازنده و ثمربخش می‌رود.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

چیزی که در حوزه جنگ نرم به‌عنوان ابزارآلات فرهنگی بیشتر استفاده می‌شود؛ بحث سینما، مطبوعات، نرم‌افزارهای مبتنی بر تلفن همراه مانند همین واتس‌آپ، وایبر، تانگو، لاین و... است.
روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

هدف این مقاله، بررسی ویژگی‌های روش تبلیغ «سلبی» و«پرهیزی» با تکیه بر مفاهیم قرآنی «تزکیه» و« ذکر»، و مقایسه آن با روش‌های «تجویزی» و «تحمیلی» در تبلیغ دینی است. با مقایسه همانندی‌ها و ناهمانندی های این دو روش (سلبی و فطری، در برابر تجویزی و ایجابی) مشخص می‌شود که در رویکرد سلبی، مبلغان به جای «دین‌دهی» از بیرون، باید تلاش کنند تا مخاطبان با مداخله و مکاشفه خود بر مبنای اصل «دین‌یابی» از درون، پی به ارزش‌های دینی ببرند.
صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

تبليغ در قرآن به بلاغ، بيان، تبيين آمده و بیان‌ شده که يكي از وظايف مقدس و مهم انبياء، علماء، متفكران، دانايان و مصلحان است. با این زمینه، سؤال اساسی این خواهد بود که مبلغان برای چنین رسالت و وظیفه‌ مهمی باید دارای چه صفات و ویژگی‌هایی باشند؟
چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

معنایی که از عبارت تربیت تبلیغی به ذهن متبادر می‌شود، این است که یک مبلغ باید به‌گونه‌ای تبلیغ کند که حاصل آن، تحقق امر تربیت در وجود متربی باشد. پس اگر تبلیغات به‌گونه‌ای انجام شود که این مهم میسر نگردد، نمی‌توان گفت که «تربیت تبلیغی» صورت گرفته است، بلکه می‌توان گفت که «آموزش تبلیغی» انجام شده است.
ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

فرزندپروری از ابتدای خلقت مورد ابتلای والدین بوده و سبک‌های آن نیز در دهه‌های اخیر مورد توجه‌ی علومِ رفتاری قرار گرفته است. فرزندپروری فقهی و ابتناء سبکی از فرزندپروری بر احکامِ فقهی، ایده‌ای است که نوشتار پیش‌رو به دنبالِ تبیینِ ضرورت و قلمرو آن است
Powered by TayaCMS