دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد.
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
نویسنده: علی محمدخانی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد. انسان به طور طبیعی گرایش به زوج و همسر دارد؛ زیرا آرامش و آسایش را تنها می‌تواند در سایه همسر تجربه کند. (روم، آیه 21، نور، آیه 32)

از پیامبر گرامی(ص) روایت است که فرمود: «حبب الی من دنیاکم ثلاث: النساء و الطیب و جعلت قره عینی فی الصلاه . از دنیای شما سه چیز مورد علاقه من قرار است. زنان، عطر و نور چشم من در نماز است. (محمدبن محمدالغزالی، احیاء علوم الدین، قاهره، مطبعه العثمانیه المصریه ، 3319، ج4، ص552 به نقل از نسائی از حدیث انس بن مالک؛ نیز محمدباقرمجلسی، بحارالانوار، ج76، ص141. روایت‌های 8 و 9، باب 91)

هواهای نفسانی، بدترین دشمن انسان

اصولا بر اساس آموزه‌های اسلامی، تمامیت ایمان به تمامیت محبت به همسر به ویژه در میان مردان است. مردان با محبت به زن جلوه‌هایی از مظهریت ربوبیت الهی را به نمایش می‌گذارند؛ زیرا خداوند محبت کامل است و انسان کامل کسی است که مظهر این نام الهی باشد. مرد با محبت خویش به همسرش این خدایی شدن خویش را به نمایش می‌گذارد. از امام صادق(ع) روایت است که فرمود: العبد کلما ازداد للنساء حبا ازداد فی الایمان فضلا؛ هرچه محبت مرد بر زن بیشتر گردد، بر فضیلت ایمانش افزوده می‌شود. (صدوق، من لایحضره الفقیه، ج3، ص152)

ازدواج موجب می‌شود تا نصف ایمان حفظ شود و با کارهای دیگر نصف دیگر حفظ می‌گردد. در حقیقت حفظ نصف ایمان در انسان به ازدواج است؛ زیرا بزرگترین دشمن انسان هواهای نفسانی و خواسته‌های شهوانی است که تسلط خواسته‌ها و شهوت‌های جنسی بویژه در مردان بیش از دیگر شهوات است. اگر مردی شهوت خویش را حفظ کند، انسان متقی است؛ زیرا بزرگ‌ترین دشمن انسان، هواهای نفسانی است که او را به سوی بی تقوایی می‌برد و ایمان را از دل او بر می‌کند. کسی که بر هواهای نفسانی تسلط یابد، بر بزرگترین مدعی خدایی پیروز شده و تسلط یافته است؛ چرا که بزرگ ترین دشمن بشریت همین هواهای نفسانی است که در درون آدمی او را وسوسه کرده و می‌کوشد تا بر او تسلط یابد. از این رو گفته‌اند: اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک؛ دشمن ترین دشمن تو همان نفس (هواهای نفسانی) است که در درون توست.بسیاری از انسان‌ها همین هواهای نفسانی خود را الهه و معبود خویش قرار می‌دهند: افرایت من اتخذ الهه هواه و اضله الله علی علم (جاثیه، آیه 32) بنابراین، اگر کسی از این هواهای نفسانی بگذرد و بر آن تسلط یابد، ایمان واقعی را تجربه کرده و از ضلالت رهایی یافته است. در این میان هواهای شهوانی جنسی قوی‌ترین و کارکشته ترین نیرویی است که در درون آدمی قرار دارد و هرکسی پشت شهوت جنسی را به زمین بمالد، پیروز میدان ایمان خواهدبود. از این رو گفته شده با ازدواج می‌توان این قدرت مهارنشدنی شهوت جنسی را مهار کرد و پشت آن را به خاک مالید و با آن نصف ایمان را حفظ کرد. محبت به همسر، به سبب اینکه کمک می‌کند تا مهمترین قدرت شهوانی مدیریت شود، موجب می‌شود تا آدمی به کمال ایمان نزدیک تر شود و از شرور نفس در امان ماند و احتمال گمراهی و ضلالت به شدت کاهش یابد.

مقاله

نویسنده علی محمدخانی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

ماهواره و تربیت با رویکرد آگاهی‌بخشی

چیزی که در حوزه جنگ نرم به‌عنوان ابزارآلات فرهنگی بیشتر استفاده می‌شود؛ بحث سینما، مطبوعات، نرم‌افزارهای مبتنی بر تلفن همراه مانند همین واتس‌آپ، وایبر، تانگو، لاین و... است.
روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

روش سلبی به مثابه روش فطری در تبلیغ دینی

هدف این مقاله، بررسی ویژگی‌های روش تبلیغ «سلبی» و«پرهیزی» با تکیه بر مفاهیم قرآنی «تزکیه» و« ذکر»، و مقایسه آن با روش‌های «تجویزی» و «تحمیلی» در تبلیغ دینی است. با مقایسه همانندی‌ها و ناهمانندی های این دو روش (سلبی و فطری، در برابر تجویزی و ایجابی) مشخص می‌شود که در رویکرد سلبی، مبلغان به جای «دین‌دهی» از بیرون، باید تلاش کنند تا مخاطبان با مداخله و مکاشفه خود بر مبنای اصل «دین‌یابی» از درون، پی به ارزش‌های دینی ببرند.
صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

صفات و ویژگی‌های تربیتی مبلغان از منظر قرآن کریم

تبليغ در قرآن به بلاغ، بيان، تبيين آمده و بیان‌ شده که يكي از وظايف مقدس و مهم انبياء، علماء، متفكران، دانايان و مصلحان است. با این زمینه، سؤال اساسی این خواهد بود که مبلغان برای چنین رسالت و وظیفه‌ مهمی باید دارای چه صفات و ویژگی‌هایی باشند؟
چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

چیستی، چرایی و چگونگی تربیت تبلیغی

معنایی که از عبارت تربیت تبلیغی به ذهن متبادر می‌شود، این است که یک مبلغ باید به‌گونه‌ای تبلیغ کند که حاصل آن، تحقق امر تربیت در وجود متربی باشد. پس اگر تبلیغات به‌گونه‌ای انجام شود که این مهم میسر نگردد، نمی‌توان گفت که «تربیت تبلیغی» صورت گرفته است، بلکه می‌توان گفت که «آموزش تبلیغی» انجام شده است.
ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

ضرورت و قلمرو «فقه‌ فرزندپروری» در تربیت دینی

فرزندپروری از ابتدای خلقت مورد ابتلای والدین بوده و سبک‌های آن نیز در دهه‌های اخیر مورد توجه‌ی علومِ رفتاری قرار گرفته است. فرزندپروری فقهی و ابتناء سبکی از فرزندپروری بر احکامِ فقهی، ایده‌ای است که نوشتار پیش‌رو به دنبالِ تبیینِ ضرورت و قلمرو آن است
Powered by TayaCMS