نامه خدا به بنده سالكش

(بدان اي عزيز سالک!) در بعضي از روايات اين تعبير را داريم که در قيامت، وقتي اهل بهشت وارد بهشت مي شوند، از طرف خداوند نامه اي به آنها داده مي شود که مضمون آن اين است: از حي قيومي که هيچگاه نمي ميرد، به حي قيومي که او هم هيچ وقت نمي ميرد! اما بعد: من به هر شيئي مي گويم: باش! آن هم مي شود، حال تو را هم اين گونه قرار مي دهم که به هر شيئي بگويي: باش! آن هم مي شود.

اين روايت اشاره به قدرت خلق سالکان الي الله در بهشت دارد که مافوق صورت يافتن اعمال صالحه آنها است. خلاقيت در قيامت بر اثر رياضت هاي شرعيه اي است که بنده در دنيا متحمل مي شود، لذا وقتي بنده اي در دنيا، نسبت به اطاعات و عبادات و مناسکش رياضت بکشد و خواسته خدا را بر خواسته خويش مقدم بدارد، خدا هم در قيامت او را نسبت به خواسته هايش فعال و خلاق مطلق خواهد نمود. اين آياتي که مي فرمايد: در بهشت هر چه دلت بخواهد و اراده کني، برايت به وجود خواهد آمد، مخصوص کساني است که در دنيا به سراغ هر چه دلشان مي خواسته نرفته اند و اصلابه همين خاطر است که اينان در بهشت هر چه دلشان بخواهد خلق خواهد شد. آري قدرت خلاقيت هر کسي در قيامت به مقدار آن رياضت هاي شرعيه است که در اين عالم کشيده و به اندازه بندگي و اطاعت هايي است که در دنيا انجام داده است.(1)

____________________________

1- رسائل بندگی، آيت الله شيخ مجتبی تهرانی، ص 172

روزنامه كيهان، شماره 21091 به تاريخ 4/4/94، صفحه 6 (معارف)