تدریس آیت الله محمد حسن مظفر

تدریس

شیخ بعد از رسیدن به مقام اجتهاد و بعد از وفات استادش سید یزدی شروع به تدریس خارج فقه و اصول کرد[11].

شاگردان[12]

1 ـ شیخ محمدرضا مظفر(متوفای 1383 قمری)[13]

2 ـ شیخ محمدحسین مظفر(متوفای 1381 قمری)

3ـ آیت الله سید محمدصادق بحرالعلوم (متوفای 1399 قمری)[14]

4 ـ شیخ محمدطاهر آل راضی(متوفای 1400 قمری)، مؤلف کتاب بدایۀ الوصول فی شرح کفایۀ الاصول. او از شاگردان نزدیک مظفر بود و در ابتدای کتاب دلائل الصدق زندگی و خصوصیات و ویژگی های اخلاقی استاد خود را بیان کرده است.

5 ـ شیخ محمدرضا شبیبی

او یکی از رجال علمی و سیاسی عراق بود که زمانی وزیر معارف عراق و در زمانی ریاست مجلس نمایندگان و مجلس اعیان را بر عهده داشت[15].

6 ـ شیخ محمدطه حویزی شاعرو فقیه و لغوی و از اساتید حوزه ی علمیه ی نجف[16].

7 ـ محمد جواد حکامی

8 ـ شیخ قاسم بن حسن آل محیی الدین. شاعر و عالم و صاحب کتابی در عروض و قافیه با نام امانی الخلیل فی عروض الخلیل[17]

9 ـ عبدالکاظم الغبّان

سید باقر بن علی الشخص. از شاگردان مرحوم مظفر و سید محمود شاهرودی (1394 قمری) و از اساتید حوزه ی علمیّه ی نجف[18]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه