صدقه آبرو

صدقه آبرو

نقل کرده اند که یکى از انسانهاى الهى در خـواب چنان دید که مجلسى باشکوه بر پا شده و هـمه عالمان شیعه در آن جـمع اند ولى ابن فهد حضور ندارد. در عالم خواب مى پرسد پس ابن فهد کجاست؟ مى گویند او در مجلس انبیا مقام گزیده است! آن عالم بزرگ مدتى بعد پس از دیـدار با ابن فهد خوابش را براى وى تعریف مى کند. آنگاه مى پرسد : شـما چه کرده اید که خلوت نشین محفل انس گشته و در مجلس پیامبران جاى گرفته اید؟ ابن فهد مى گوید : آنچه مرا بدان مقام رهنمون شد این بود که فقیر بودم و پولى نداشتم تا به آن صدقه داده، نیازمندى را دست گیرم. از همین رو مقام و آبرویم را صدقه دادم و از موقعیت خویش نیازمند را دستگیرى کردم.^([1])

[1]- تفسیر حمد و بقره شیخ محمد حسین اصفهانى، چاپ سنگى 1317ق، ص 199 و 200.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه