دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

جايگاه آيت الله طالقانی در سلسله احياگران انديشه اسلامی

No image
جايگاه آيت الله طالقانی در سلسله احياگران انديشه اسلامی

ابوذر زمان

نويسنده: دكتر محمد مهدی جعفری*

آيت الله سيد محمود طالقاني را بايد از نسل احياگران انديشه اسلامي به شمار آورد؛ ايشان در تاريخ معاصر، بعد از سيد جمال الدين اسدآبادي، اقبال لاهوري در شبه قاره هند، شيخ محمد عبده در مصر، از سلسله احياکنندگان انديشه اسلامي در ايران به شمار مي آيد که عمر پربار و پرحاصلي در اين راستا داشته است. يکي از ويژگي هاي پسنديده ايشان که براي نسل جديد به يادگار مانده است، چهره ضد استعمار و استبداد او است. در واقع، ايشان با توجه به اصطلاح قرآني «استضعاف» که بر ايستادگي در برابر استثمار، استبداد و استعمار تأکيد دارد، در هر سه زمينه فردي مبارز بود. نه تنها مبارز سياسي بلکه از نظر افکار و رويه هم آثار فراواني دارند خصوصاً در کتاب «پرتويي از قرآن» که او در اين اثر، قرآن را به صورت زنده تفسير مي کنند و معتقدند پيام قرآن براي هميشه و براي همه نسل ها و عصرها، زنده و مؤثر است و در همين راستا تفسيري از قرآن ارائه مي دهند و خيلي از حقايق را در خلال اين تفسير بيان مي کنند.

حضرت امام خميني(ره) آيت الله طالقاني را به «ابوذر زمان» تشبيه کرده اند و اين تشبيه به جهت خصوصيات «حق طلبي» ايشان بود. ابوذر غفاري که از اعراب بدوي بود و از روي فطرت بت نمي پرستيد، در همان نخستين روزهاي بعثت رسول خدا(ص)، ايمان آورد و در ايمانش بسيار استوار و صريح بود. در زمان رسول خدا(ص) او با تمام وجود فداکاري مي کرد. بعد از رسول خدا(ص) نيز از جمله افرادي بود که طرفدار حق و حقيقت بود. تشبيه آيت الله طالقاني به «ابوذر زمان» به جهت همين ويژگي حق طلبي او است. ايشان هرگز در مقابل ظلم، فساد و ناراستي ها سکوت نکردند و از زندان، مرگ و تهديدها نمي هراسيدند و هميشه اين خصيصه را داشتند که با صراحت و صداقت، حقيقت را بيان کنند. آيت الله طالقاني با نهيب به افراد تندرو و به آناني که ملاحظه افراد تازه پا را نمي کردند، به تنش ها اجازه ريشه دواندن را نمي دادند. همچنين هيچ گاه ملاحظه چپ و راست را نداشتند و مانند پدري دلسوز از همه جناح ها می‌خواستند که ملاحظه انقلاب را بکنند و تندروي نداشته باشند. اما متأسفانه به نظر می‌رسد انسان ها در دنياي امروز، هويت خود را گم کرده اند و به تعبيري، دچار «بحران هويت» شده‌اند همچنين افول ارزش هاي اخلاقي در برخي رفتارهاي سياسي، اجتماعي و حتي فکري و اعتقادي، ظهور و بروز مسأله سازي داشته است.

در اين فضا، تأسي جستن از آراي افرادي همچون آيت الله طالقاني که همواره دغدغه اي جز تعالي و تکامل انسان ها در يک محيط سالم را نداشتند، مي تواند بسيار براي امروز ما راهگشا باشد. اگر بخواهيم بررسي کنيم که چه خصيصه اي از آيت الله طالقاني امروز کاربرد مؤثري براي نسل ما دارد، بايد گفت تأکيد ايشان بر «ترک بي اخلاقي» و «بيان صداقت» بود و معتقد بودند اين مسير ما را به «تعالي انسان» و «تعالي جامعه» راهبري خواهد کرد.

*استاد دانشگاه شيراز

روزنامه ايران، شماره 6591 به تاريخ 20/6/96، صفحه 15 (انديشه)

مقالة تتألف من محرر هتمل عبر الإنترنت ويسيويغ. اشترك للحصول على عضوية هتملغ لإيقاف إضافة الرسائل الترويجية إلى المستندات الخاصة بك.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سرمقاله

سرمقاله

جهاني‏ شدن و معنويت‏گرايي

جهاني‏ شدن و معنويت‏گرايي

نوشتار حاضر نیز تلاشی است برای بررسی رابطه جهانی شدن و معنویت و یافتن پاسخ مناسب به این پرسش که چرا در دهه‌های اخیر شاهد معنویت‌گرایی‌های فزاینده در عرصه جهانی هستیم و فرایند جهانی شدن چه تاثیری در احیاء معنویت‌ها دارد.
تلاشي در سنخ ‏شناسي جنبش‏هاي نوپديد معنوي ايران

تلاشي در سنخ ‏شناسي جنبش‏هاي نوپديد معنوي ايران

در نوشتار حاضر، با تکیه بر مشاهدات و مطالعات میدانی نگارنده و الهام گرفتن از دسته‌بندی‌های محققین غربی، یک سنخ‌شناسی دو سطحی هفت‌گانه- سه‌گانه عرضه شده است.
رياضت مشروع (آثار معنوي - معرفتي آن)

رياضت مشروع (آثار معنوي - معرفتي آن)

مقاله حاضر در صدد واکاوی معنایی و تبیین ریاضت درست در عرفان‌‌های صادق و ریاضت نادرست در عرفان‌های کاذب اعم از صوفیانه و سکولار برآمده است.
جنبش‌‏هاي ديني و مواجهه بنيادين عرفاني

جنبش‌‏هاي ديني و مواجهه بنيادين عرفاني

مقاله حاضر كوششي براي تهيه پاسخي ولو اجمالي براي دو مسئله است. اول اينكه، گسترش جنبش‌هاي ديني موجب ترويج چه عقايدي در بستر فرهنگ ايراني مي‌شود؟ در پاسخ به اين سوال بايد گفت: روح تعاليم جنبش‌ها حاوي مؤلفه‌هاي است كه بعضا در تعارض با فرهنگ معنوي ايرانيان است. در حقيقت، ترويج جنبش‌هاي نوپديد ديني در فضاي فرهنگي ايرانيان موجب اشاعه باورها و معنويتي ناهمگون مي‌شود. كه در اين مقاله به پنج مورد از آن نظير: اومانيسم معنوي، تحريف فرجام‌گرايي، معنويت اباحه‌گرايانه، تعبير زميني از عشق معنوي، تعبير مادي از آرامش معنوي مي‌پردازيم.
Powered by TayaCMS