خدا آگاهی

خدا آگاهی[1]

قال امیرالمؤمنین (ع):« ذکرُالله دَعامةُ الایمان و عِصمةٌ من الشیطان »(تصنیف غرر الحکم و درر الکلم ،ص 188)

تذکر یعنی انسان باید همیشه متذکر الله و به یاد خدا باشد و هیچگاه مسؤلیت و بندگی خویش را در برابر پروردگار متعال فراموش نکند، زیرا هر کس خدا را فراموش کند در نتیجه خود را فراموش کرده و از خود بیگانه شده و در وادی غفلت سرگردان خواهد شد.

قرآن کریم می‌فرماید: همانند کسانی که خدا را فراموش کرده‌اند مباشید که در نتیجه خدا شما را به خود فراموشی گرفتار خواهد کرد.(یعنی گرفتار بیماری از خود بیگانگی می‌شوید).

و در جای دیگری می‌فرماید:

آنها که خدا را در همه حال یاد می‌کنند، چه در حال قیام و چه در حال نشستن و چه در حال خوابیدن و ا ستراحت…

در روایات نیز بر مسأله‌ی ذکر بسیار تأکید شده است که در این مورد به فرازهایی از کلمات گهربار امیرالمؤمنین علیه السلام اشاره می‌شود:

دائما به یاد خدا باشید که بهترین ذکرها است.[2]

و در جای دیگر می‌فرماید:

خداوند یاد خویش را وسیله‌‌ی پاکی و صفای دلها قرار داده است.

سپس می‌فرماید که یاد خدا اهلی دارد که آن را به جای زرق و برق دنیا برگزیده‌اند و هیچ تجارت و داد و ستدی آنها را از یاد او باز نمی‌دارد.

و در خطبه همّامم نیز می‌فرماید :

از نشانه های پرهیز کاران این است که شب را به روز می‌آورد و تمام فکرش یاد خداست.

و درباره‌ی یاران و خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم فرمود:

هنگامی که نام خدا برده می‌شد چنان چشم آنها اشکبار می‌شد که می‌لرزیدند . تمام اینها به خاطر ترس از کیفر و امید به پاداش الهی بود.

و در جای دیگر می‌فرماید یاد خدا داروی بیماریهای نفوس است.

ونیز می فرماید:

«علیک بذکر الله فانّه نور القلب»

همیشه یاد خدا باش که آن نور دل است[3]

پی نوشت:
• [1] . مهدوی کنی، محمدرضا، نقطه های آغاز در اخلاق عملی، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1374، پنجم، ص68
• [2] .نهج البلاغه خطبه 110
• [3] .غرر الحکم ج 4 ص 288