عشق به خاندان وحى

عشق به خاندان وحى

هر صبح و شام در مسجد جامع شیخ محمد ابراهیم ذکر مصیبت مى شد و هرگاه نام اهل بیت برده مى شد، به شدت متأثر مى گردید و مى گریست و چون خودش به ذکر مصیبت مى پرداخت، بارها به شدت گریه مى کرد و حاضران را تحت تأثیر قرار مى داد. وى دردناکترین مصیبت را کشیدن چادر از سر خاندان امام حسین (علیه السلام)برمى شمرد و خودش معمولاً در ذکر مصائب این مصیبت را مى خواند و خطاب به یزید مى گفت:

«یزید! تو زن و دختر خودت را پشت پرده نشاندى و زن و دختر امام حسین (علیه السلام) را به ملاء عام آوردى و در معرض دید همگان قرار دادى؟»^[16]

او عالمى روشنفکر بود. با همه علاقه اى که به عزادارى و مرثیه سرایى داشت، از تحریف مسائل عاشورا و تاریخ ائمه(علیهم السلام) ناراحت مى شد و با آن برخورد مى کرد. با تعزیه خوانى و قمه زنى مخالف بود و هر چیزى را که وهن اسلام شمرده مى شد، منع مى کرد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه