تلاش و مجاهدت

و سیر این راه، جِدّ[1] تمام و جهد بلیغ[2] نمودن است و همت گماشتندر قطع منازل به مجاهده و ریاضت نفس و برداشتن بار تکالیف شرعیهاز فرایض و سنن و آداب و ترک معاصى و مکروهات به قدر استطاعت و دیده‌بانى خود کردن و به حساب خود وارسیدن هر روز، بلکه هر لحظه تا اگر تقصیرى شده باشد تلافى و تدارک آن بشود، و در عقب هر گناهى طاعتى کردن تا کفاره آن گناه گردد؛ چنان که مى‌فرماید: «إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ »[3]؛ یعنى به درستى که نیکویى‌ها مى‌برد و محو مى‌گرداند گناهان را.

دل و جان به آب حکمت ز غبارها بشویید

هله تا دو چشم حسرت سوى خاکدان نماند