تدریس حسن علامه حلی

عصر علامه را باید زمان توسعه فقه شیعه و حقانیت مذهب اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام)و دوره پیشرفت تمدن و دانش در گوشه و کنار جهان اسلام نامید. چرا که علامه حلّى تلاش و کوشش خستگى ناپذیرى در نشر علوم و فقه اسلام بر طبق مذهب اهل بیت نمود و در فقه تحول و شیوه نوى را ارائه کرد.

وى اولین فقیهى بود که ریاضیات را به عنوان دانشى در فقه وارد کرد و به فقه استدلالى تکامل بخشید. تأثیرى که دیدگاه فقهى، کلامى و آثار علامه گذارده بود محور بحث و تکیه گاه دانشمندان بر طبق نظرات فقهى فقها و دانشمندان شیعى بود.^([1])

آیت الله علاّمه حلّى، عارف و فقیه برجسته شیعه، که در , حدود یک دهم از عمر شریفش در ایران گذشت. او در این مدت خدمات بسیار ارزنده اى نمود و در نشر علوم و معارف اهل بیت (علیهم السلام) کوشش فراوان نمود و شاگردان زیادى را تربیت کرد.

علامه چه در شهر سلطانیه و چه در مسافرتها به دیگر شهرهاى ایران پیوسته ملازم با سلطان بود. به پیشنهاد وى سلطان دستور داد مدرسه سیّارى را از خیمه و چادر، داراى حجره و مدرس آماده کنند تا با کاروان حمل گردد و در هر منزلى که کاروان رحل اقامت کرد خیمه مدرسه در بالاترین و بهترین نقطه منزل برپا شود.^([2])

[1] - روضات الجنات، ج2، ص282.

[2] - جامع المقاصد، محقق ثانى ج1، ص21، مؤسسه آل البیت (علیهم السلام)، قم.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه