خانواده‌ای شاد داشته باشیم

زندگی زناشویی همراه یا بدون عاطفه مناسب با آن، كامل ترین شكل تصور از بهشت و جهنمی‌است كه ما در زندگی قادر به ایجاد، به دست آوردن یا رسیدن به آن هستیم.این پرسش که چگونه خانواده شادی داشته باشیم و مانند آن از سوالات اساسی زندگی انسانهاست كه با فراوانی بسیار بالا در بین افراد مطرح می‌شود. چرا که همه افراد شادی را دوست دارند و آن را زیربنای سلامتی خود می‌دانند.با عنایت به محوریت زن ومرد در ایجاد زندگی شاد در خانواده و با توجه به این كه خانواده شاد، جامعه شاد را ایجاد می‌كند، رابطه مثبت زناشویی می‌تواند مبنای شادی و در غیر این صورت منبع بزرگ رنج و ناراحتی باشد.

نقش زن در شادی

بی تردید افكار شاد، ما را شاد می‌كند، اما افكار بد، حالمان را خراب می‌كند. زن باید بداند به خاطر خوشبختی خودش هم كه شده باید شوهر شاد و خوشبختی داشته باشد. برای رسیدن به این هدف، یك لبخند هم كفایت می‌كند. از تشویق كردن او درانجام مسئولیت‌های اجتماعی، شخصی و خانوادگی غفلت نورزد. با او حرف بزند، به اتفاق هم راه بروند، به حرفهایش گوش بدهد، او را بفهمد، اینها رمز شادمانی او هستند.اگر زن می‌خواهد شوهرش را شاد کند، ابتدا خودش را شاد كند. با شادی به كار او نگاه کند تا او هم از كارش راضی بشود و بداند كسی كه از كارش راضی باشد مسرور و شاد می‌شود. زن نباید همسرش را دست‌کم بگیرد، زیرا برداشتی كه زن از همسرش دارد روی رفتار او، به خصوص در حضور وی اثر می‌گذارد. وقتی همسرمان حتی در سالمندی به ما هدیه ای می‌دهد به او نگوییم این چه كاری است كه با این سن و سال انجام می‌دهی؟ بلكه زن باید به گرمی‌از همسرش تشكركند و خداوند را سپاسگزار باشد كه به او چنین همسری داده است. با تبسم و آراستگی از همسرش استقبال كند. سعی كنیم سوءتفاهم‌ها را كنار بگذاریم زن باید به غذای مورد علاقه همسرش باید توجه كند. حتما بدانیم كه پشت سر هر مرد موفق، یك زن حمایتگر و مدیر ایستاده است.

نقش مرد در شادی

اگر فرض را براین بگذاریم كه در سن 25 سالگی ازدواج كنیم، می‌توان نتیجه گرفت كه حدود 50 سال یا بیشتربا فرض برخورداری از عمر طبیعی با زنمان زندگی می‌ كنیم، پس به این بیندیشیم كه با شاد كردن همسرمان خودمان هم شاد و خوشبخت خواهیم بود.برای این كار باید سعی كنیم در خودمان عادات بهتر ایجاد كنیم. مثلا قبل از این كه میهمان دعوت كنیم موضوع را با او در میان بگذاریم، به او فرصت كافی برای تدارك میهمان بدهیم، در مسائل عقلانی و منطقی با زنمان موافقت كنیم، اشتباهات خود را بپذیریم، اشتباه پذیری كسر شان و امتیاز دادن نیست، بلكه اشتباه بهترین آموزگار انسان است.سعی كنیم بخندیم و به همراه ما زن ما هم بخندد، بدانیم كه خوشحال كردن زن هنر است نه علم، اگر علم بود همه می‌توانستند كسب كنند، اما هنر ریشه ذاتی و درونی دارد و به همین جهت اثر آن ماندگارتر است.از تلاش همسرمان قدردانی كنیم، در تصمیم گیری به او كمك كنیم. شرایطی را فراهم كنیم كه استعدادهایش را نمایان كند و با بهره گیری از قدرت تعریف و تمجید ما بدرخشد. به جای هدایای گران قیمت، برای زنمان وقت صرف كنیم، به گفته هایش گوش دهیم، محبت خودمان را به زبان بیاوریم.فراموش نكنیم كه حال و هوای عاشقی تا زمانی بر فضای خانواده ما حاكم خواهد بود كه رفتار ما با همسرمان مانند رفتار روزهای آشنایی و نامزدیمان باشد. یقین بدانیم كه هر چه در خانه شادتر باشیم و ارتباط بهتری با همسرمان داشته باشیم انرژی بیشتری داریم تا صرف كارمان كنیم و به این وسیله در كارمان نیز موفق تر خواهیم بود.زنان نیاز به صحبت كردن دارند، مردی كه با زنش صحبت می‌كند و به حرفهای او گوش می‌دهد قلب زنش را تسخیر می‌كند. شاید بارها شنیده باشیم كه همسرمان می‌گوید فقط می‌خواهم حرفم را بشنوی و آنچه را می‌گویم درك كنی و به احساس من اهمیت بدهی. این جمله و امثال آن بیانگر ابراز نیاز درونی وی است. پس به همسرمان توجه كنیم تا شادی در فضای زندگی ما پراكنده شود.