رساله اى در فضایل حضرت عبدالعظیم حسنى

معرفی کتاب

 ,صاحب بن عباد ،حضرت عبدالعظیم را در یک رساله کوتاهى توصیف کرده و جایگاه و منزلت او را به خوبى تشریح ساخته است. متن این رساله را برخى از مورخان و محدثان نقل کرده اند. قدیمى ترین نسخه این رساله در 516 هـ . ق . به رشته تحریر درآمده است که آن را از مستدرک الوسایل نقل مى کنیم

«... از من نسب عبدالعظیم حسنى را که در مقبره شجره مدفون است پرسیدى و خواستى که تو را از حالات، عقاید، دانش، فضل، کمال و زهد او مطلع کنم. من اکنون به توفیق الهى به طور اختصار درباره او مطالبى را یادآورى مى کنم. وى ابوالقاسم عبدالعظیم بن عبدالله بن على بن حسن بن زید بن حسن بن على بن ابى طالب(علیه السلام)است. او صاحب تقوى و پرهیزکارى و مذهب و اعتقاد پاک و روشن و صحیح بود و از اهل عبادت به شمار مى رفت و به امانت و درستکارى و صداقت معروف بود

عبدالعظیم درامور دین آگاه و مطلع، و به مسائل مذهبى و کلام قرآن به خوبى آشنا بود و حقایق دینى را درک مى کرد به عدل و توحید، که مذهب اهل حق است، اعتقاد داشت. احادیث زیادى از حضرت جواد(علیه السلام)و ابوالحسن هادى(علیه السلام)روایت کرده است. آن دو بزرگوار مراسلات و توقیعاتى براى او نوشته اند. او از جماعتى از اصحاب حضرت موسى بن جعفر(علیه السلام) و حضرت رضا(علیه السلام) نقل حدیث کرده است. عبدالعظیم حسنى کتب و تألیفاتى هم دارد که از آن جمله کتابى است به نام «یوم و لیلة». عده اى از بزرگان شیعه و مشایخ حدیث و روایت، از جمله احمد بن عبدالله برقى و ابوتراب راویانى از وى اخذ حدیث کرده اند»

متن رساله صاحب بن عباد از آن پس به شرح سبب هجرت و نحوه ورود ایشان به رى و اقامت او در محله ساربانان و سرانجام به خاک سپارى او در باغى اختصاص دارد

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه