تدریس علامه محمد جواد کاظمی

شاگردان و راویان

دانشمند والامقام فاضل جواد، شاگردان و راویان چندانی نداشته است و یا دستِ کم نام بیش تر آنان، جز عده ای کم، در تاریخ ثبت نشده است. آنان عبارت اند از:

1 ـ امیر شمس الدین محمود حسینی کاظمی

علامه امیر شمس الدین محمود فرزند فتح اللّه حسینی کاظمی، در سال های آغازین قرن یازدهم در شهر کاظمیه دیده به جهان خاکی گشود. در اوان جوانی برای کسب تحصیلات علوم دینی به نجف اشرف هجرت کرد و تا آخر عمر شریفش در آن مکان مقدس باقی ماند. او از شیخ بهایی و فاضل جواد اجازه ی روایت گرفت.

آثار به جا مانده از آن عالم بزرگوارعبارت است از: تقسیم الأخماس فی زمان الغیبة و وجوب إخراجها فی مصارفها؛ تفریج الکربة فی اثبات الرجعة؛ رسالة فی بقاء جسد الامام والنبی، صلی الله علیه وآله، فی قبورهم وعدم صعودهم بعد ثلاثة أیام.[14]

2 ـ محمد کاشانی عاملی.[15]

از شاگردان فاضل جواد، علامه شیخ محمد فرزند علی کاشانی، مشهور به عاملی متوفای حدود 1098 هجری قمری نویسنده ی التعلیقه علی تفسیر البیضاوی[16] است. این شاگرد نیز مانند استادش در گمنامی شریک است و شرح حالی از او در کتاب های تراجم بیان نشده است .

3 ـ علی کاظمی

علامه شیخ ابوالحسن علی کاظمی، فرزند شیخ محمدهادی، فرزند سعدالله کاظمی، از عالمان شهر کاظمین و برادرزاده ی فاضل جواد، از کسانی است که در کاظمین بیش ترین بهره ی علمی را از علامه ی فاضل جواد برد و به مراتب عالی علم و کمال رسید . سال ولادت و وفات وی و نیز آثار او در جایی بیان نشده است.[17]

4 ـ شیخ شاهین

از دیگر شاگردان فاضل جواد، که از راویان او نیز هست، شیخ شاهین است. هویت او نیز مانند دیگر شاگردان فاضل جواد مبهم است و شاید او همان شیخ محمود بن شاهین معروف به شیخ شاهین باشد که از عالمان قرن یازدهم در کاظمین می باشد.[18]

شیخ شاهین در سال 1044 هجری قمری کتاب مسالک الافهام را نزد استادش قرائت کرد و او در پایان قرائت، در ششم ذو الحجه همان سال، اجازه نامه ای به وی عطا کرد. در آن اجازه نامه وی را به شیخ اجل و فاضل کامل توصیف کرده است.[19]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه