تدریس علامه محمد تقی مجلسی

بر کرسى تدریس

از سال 1040 ق. به بعد، نسل جدیدى از علما در حوزه اصفهان ظهور کردند. بزرگانى چون شیخ بهایى (متوفى 1030 ق.) و میرداماد (متوفى 1041 ق.) در کهولت در گذشته بودند و کم کم نسل دیگرى از فقها جاى آنها را مى گرفتند. ملا محمد تقى مجلسى از زمره آنان بود.

مجلسى در آن دوران از مدرسان ممتاز حدیث و فقه در حوزه معتبر اصفهان به شمار مى رفت و به تدریس اصول، فقه، تفسیر، کلام و رجال اشتغال داشت.^([1]) او هرروز در مسجد جامع اصفهان به تدریس پرداخته، جمع زیادى از دانش پژوهان و طالبان علوم اهل بیت (علیهم السلام) در محضر درسش حاضر مى شدند.

نام برخى از بزرگانى که شاگرد ملا محمد تقى مجلسى بوده یا تنها اجازه نقل حدیث از وى داشته اند از این قرار است:

علاّمه محمد باقر مجلسى، سید عبدالحسین خاتون آبادى، محقق خوانسارى، سید نعمت الله جزایرى، ملامیرزاى شیروانى، ملا محمد صالح مازندرانى، ملا محمد صادق کرباسى، سید شرف الدین على گلستانه، ملا عزیزالله و ملا عبدالله مجلسى، میرزا ابراهیم اردکانى یزدى، مولا ابوالقاسم بن محمدگلپایگانى،بدرالدین بن احمد عاملى و میرزا تاج الدین گلستانه.^([2])

[1] - این مطلب از چند اجازه نامه که براى تنى چند از شاگردانش صادر کرده، معلوم است. ر.ک: بحار الانوار، ج107، اجازه نامه هاى محمدتقى مجلسى, روضات الجنات، ج2، ص123.

[2] - فهرست نام آنان و تاریخ اخذ اجازه نامه ها در کتاب زندگینامه علامه مجلسى، سید مصلح الدین مهدوى، ج2، ص388 به بعد به طور تفصیلى آمده است.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه