آشنایی با بعثت پیامبر(ص)

آشنايي با بعثت پيامبر(ص)

بعثت پیامبر به بر آوردن دو هدف مشخص می‌اندیشید:

اول، اصلاح ذهن گرایی خاص‌ اعراب که مبتنی بر قبیله محوری محض بود.

دوم، سامان دادن به بی‌باوری آنان به فرجام و آخرت که زمینه بی‌اخلاقی مفرط آنان‌را تشکیل می‌داد.

نهج‌البلاغه این گونه از شرایطی که پیامبر در آن بر انگیخته شد گزارش

می‌دهد:

"آن هنگام شما ای مردم عرب، بدترین آیین را برگزیده بودید و در بدترین سرای خزیده بودید، منزلگاهتان سنگستان‌های ناهموار، همنشینانتان گرزه مارهای زهردار، آبتان تیره و ناگوار، خوراکتان گلو آزار، خون یکدیگر را ریزان، از خویشاوندان بریده و گریزان، بتهاتان همه جا بر پا، پای تا سر آلوده به خطا "[1]

مبارزه پیامبر را در چنین محیطی برای بر آورده شدن اهداف بعثت که اتمام حجت و بستن راه عذر بر مردمان نادان بود باید به راستی معجزه اصلی پیامبر به همراه قرآنی دانست که مهمترین وسیله او در این نهضت بود.

"محمد به یاری کسانی کهفرمان وی را می‌بردند با آنان که راه نا‌فرمانی او می‌سپردند پیکار کرد تا به راه راستشان آورد. آنان را به سوی رستگاری راند و پیش از آنکه قیامت رسد از گمراهی‌شان راند. کوته‌فکری در شناخت خدا درمانده و شکسته عزیمتی راه به حق نبرده. پیامبر او را برخیزاند و در راه کشاند و بدانجا که بایدش راند ... تا آنگاه که به سر منزل بختشان رساند و در جایی که بایستشان نشاند"[2] پس از بیست و سه سال اما رهاورد بعثت نبوی و تلاش یاران صدیق پیامبر این بود که عقلانیت بحران آفرین عربی اصلاح شد و ارزشهای اخلاقی سراسر برقرار. اختلاف فراگیرشان به وحدت مستمر تبدیل شد و فقر و فاقه شان به نعمت و آبادانی.

آنان که روزگاری به نیاز و ناچاری چهار ماه از سال را حرام کرده بودند تا و لو اندکی از شر جنگ رهایی یابند و به تجارت پردازند و مالی به کف آرند تا بقیه سال را به جنگ پردازند حالشان به آنجا رسید که همان امیر‌المومنین که روزی از وصف بد اندیشی‌ها و بدکرداری‌ها و محرومیتشان ناتوان بود در حالشان می‌گوید: "بنگرید که چگونه نعمت‌های خدا بر آنان فرو ریخت هنگامی‌که پیامبری به آنان برانگیخت آنان را به طاعت خدا درآورد وبه وحدتشان رسانید ...".