استقبال

كلمات كليدي : استقبال، اقتفاء، اقتداء، تتبع، نظیره‌گوئی

نویسنده : محسن ذاكر الحسيني

در لغت به معنی «روی آوردن» و «به پیشواز رفتن» و در اصطلاح آن است که گوینده، شعری را از شاعری دیگر سر‌مشق خود قرار دهد و قافیه و وزن سروده وی را در سروده خود به‌کار گیرد و ممکن است در موضوع نیز از وی پیروی کند، مانند قصیده «جغد جنگ» به مطلع:

فغان ز جغد جنگ و مرغوای او

کـــه تا ابــد بریــده بــاد نای او

که ملک‌الشعراء بهار آن را به استقبال قصیده‌ای از منوچهری دامغانی به مطلع:

فغـان ز ایــن بین و وای او

که در نوا فکندمان نوای او

سروده است.

استقبال در ادب فارسی سابقه دیرین و رواج بسیار دارد و آن را «اقتفاء»، «اقتداء»، «تتبع» و «نظیره‌گوئی» نیز خوانده‌اند.