بى رغبتى به دنیا

بى رغبتى به دنیا

بى رغبتى به دنیا و طمع نداشتن به مال مردم از خصوصیات اخلاقى علامه میبدى بود. این خصوصیت باعث شده بود مردم به صدق گفتار وى ایمان داشته باشند و گفته هاى او را دلسوزانه تلقى کنند. او این خصوصیت را براى خود که از سادات و اولاد ائمه بود، لازم مى دانست و معتقد بود این زهد باعث رغبت مردم به دین مى شود. وقتى برادر ایشان سید حسن میبدى از دنیا رفت یکى از مسئولان براى وى مبلغى پول فرستاد تا صرف مجلس عزا شود. میبدى از گرفتن پول عذر خواست و در جواب نوشت: براى این که موعظه ما در مردم اثر کند و در قیامت به غیر از حقوق شرعیه منّتى بر ما نباشد، از قبولِ آن معذورم. به این وسیله از تکرار این واقعه در موارد دیگر هم جلوگیرى کرد.^[25]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه