ترک نفسانیت

شبانه روز پنج مرتبه به حضور حق و هر مرتبه دو بار «اهدناالصراط» گویاییم، و حضرت حق صد و بیست و چهار هزار پیغمبر داشته است که شاید در مقابل هر نبی لا اقل ده ولی بوده است، و همه آنها برای هدایت طریق آمده‌اند. پیغمبری در مناجات عرض کرد: «ربّ این الطریق الیک» یعنی: «پروردگارا! راه به سوی تو کدام است؟» خطاب رسید: «دع نفسک و تعل» یعنی: «نفس خویش را رها کن و بیا»

تو را در نظر اغیار و غیر است                  اگر در مسجدی آن عین دیر است

چو برخیزد ز پشت کثرت غیر                   تو را مسجد نماید صورت دیر

عزیز من به هر حالت که هستی            خلاف نفس کافر کن که رستی

...

حدیث است که خداوند می‌فرماید:« لاتجعل بینی و بینک عالما قلبه مفتون بحب الدنیا فانهم قطاع طریقی»[1] یعنی: «عالمی را که قلبش شیفته محبت دنیا است، بین من و خود قرار مده؛ زیرا ایشان راهزنان راه من هستند».

از حضرت عیسی(ع) سوال شد: «من نجالس؟» یعنی: «با چه کس همنیشین باشیم» فرمود: «من یذکرکم الله رویته و یزید فی علمکم منطقه و یرغبکم فی الاخره عمله» یعنی: « با کسی همنشین باشید که دیدن او شما را به یاد خدا بیندازد، و سخن او بر علم و دانش شما بیفزاید، و عمل او شما را به آخرت ترغیب نموده و مایل سازد». اما مردم طالب کسی هستند که میان آنها و محبوبشان دلاله باشد. چون طالب دنیا هستند که آنها را به دنیایشان برساند.

...باید ترک دنیا داری نمود (لعل الله یحدث بعد ذالک امرا)