دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عدم توجه به خیر دیگران؟!‌

در مقالات پیشین به برخی از اشکالات مکتب لذت گرایی اپیکوری اشاره نمودیم.
عدم توجه به خیر دیگران؟!‌
عدم توجه به خیر دیگران؟!‌
نویسنده: حسین راضی

نقد و بررسی لذت گرایی اپیکوری

در مقالات پیشین به برخی از اشکالات مکتب لذت گرایی اپیکوری اشاره نمودیم. یکی دیگر از ایرادات و اشکالاتی که بر این مکتب وارد است تکیه و تاکید آن بر لذت شخصی است. به عبارت دیگر، این مکتب معیاری معقول و قابل دفاع برای موارد تعارض لذت شخصی یک فرد با لذتهای شخص یا اشخاص دیگر ارائه نمی‌دهد. توضیح آنکه، اگر بهره‌مندی از یک لذت شخصی متوقف بر الم و درد فرد یا افراد دیگر و یا محروم شدن آنان از لذت یا لذتهایی باشد، در آن صورت چه باید کرد؟ آیا باز هم باید بی توجه به دیگران، به دنبال افزایش خیر خود و بهره‌مندی از لذت شخصی خود باشیم؟ یا آنکه باید دیگران را بر خود مقدم داشته، احسان و ایثار را پیشه کنیم؟ آیا باید در چنین مواردی دیگر گزین باشیم یا آنکه همواره و همه جا خودگزینی را اختیار نماییم؟ ظاهراً پاسخ اپیکوریان به این سئوالات نیز این است که ما باید همواره و همه جا به دنبال خیر شخصی خود باشیم، که در این صورت باید بر بسیاری از ظلمها و جنایت‌ها مهر تایید زد. و یا دستکم، باید بر همه ظلمهایی که در جهت تامین نیازمندی‌ها و لذتهای طبیعی و ضروری صورت می‌گیرد، مهر تایید اخلاقی زد و فاعل آنها را تحسین و تشویق نمود. یعنی اگر تهیه لقمه نانی متوقف بر ضرر رساندن به دیگران و یا محروم کردن آنان از آن لذت باشد، از نظر اخلاقی هیچ گونه قبح و ایرادی ندارد. ‌

به هر حال، بر اساس این مکتب نمی‌توان هیچ ظلم و جور و جنایتی را از نظر اخلاقی محکوم دانست و یا دستکم آن دسته از ظلم و جنایتهایی که در جهت تامین لذتهای طبیعی ضروری باشد، از نظر اخلاقی نه تنها بد نیستند، بلکه باید مورد تحسین و تشویق نیز قرار گیرند. نیاز به توضیح ندارد که چنین قضاوت و چنین دیدگاهی هرگز نمی‌تواند مورد تایید هیچ انسان عاقلی قرار گیرد. زیرا آنچه که از نظر عقلای عالم به عنوان ارزش اخلاقی شناخته می‌شود، دستکم منحصر به کارها و لذایذ فردی و شخصی نیست. بسیاری از ارزشهای اخلاقی صرفا در جامعه و در ارتباط با دیگران معنا پیدا می‌کنند و به هیچ وجه پذیرفتنی نیست که کارهای اخلاقی را در کارهای فردی خلاصه کنیم. به هر حال، باید دیگران را هم به حساب آورد و در اینجاست که می‌بینیم گاهی لذت شخصی ما با لذت فرد یا افراد دیگر تزاحم پیدا می‌کند و باید برای گزینش هر کدام از آنها معیاری داشته باشیم و مکتب اپیکور برای این نوع از تزاحمات نیز هیچ معیار و ملاکی ارائه نمی‌دهد.‌

مقاله

نویسنده حسین راضی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادیان و عرفانهای نوظهور

ادیان و عرفانهای نوظهور

جنبش‌های نوپدید دینی، که مخففاً تحت عنوان (NRMs ) شناخته می‌شوند، دین‌های جایگزین آیین‌ها و کیش‌ها هر یک در ادبیات علوم اجتماعی تعریف فنی خاصی دارند، همچنین گاه از واژه معنویتاستفاده می‌شود.
منجی از منظر تاریخ و ادیان

منجی از منظر تاریخ و ادیان

به باور زرتشتیان، در روزگار پس از زرتشت، در پایان هر هزاره یک منجی از نسل زرتشت ظهور خواهد کرد
عرفان های کاذب و کاهش نقش دین در زندگی

عرفان های کاذب و کاهش نقش دین در زندگی

سیر فروکاهشی دین از جمله خطرات این عرفان‌ها و ادیان جدید می‌باشد که نسخه‌های سطحی ادیان سنّتی می‌باشند.
شریعت گریزی عرفان های کاذب

شریعت گریزی عرفان های کاذب

با توجه به برآورد موسسات نظر سنجی در غرب، گرایش به اسلام در غرب بسیار زیاد است، به گونه‌ای که حتی گرویدن به اسلام و مسلمان شدن، نوعی تشخص محسوب شده و مایه افتخار است.
عرفان های کاذب،سراب نیاز معنوی جوان

عرفان های کاذب،سراب نیاز معنوی جوان

جنگ نرم بحثی است که خصوصاً در دو سال اخیر توجه تمام همه آحاد جامعه را به خود جلب کرده است؛
Powered by TayaCMS