تدریس آیت الله سید جلال الدین حسینی ارموی

دانشکده معقول و منقول آن روز (الهیّات کنونى) محدّث را به همکارى دعوت کرد و او در سال 1335 به آن ها پاسخ مثبت داد و تا1347 ـ زمانى که بازنشسته شد ـ با آن دانشگاه همکارى کرد و البتّه باید گفت که دانشگاه تهران چنان که باید از او بهره نبرد.^([7])

او هرچند بیشترین سالهاى تحقیق و تدریسش را بیرون از حوزه علمیّه و «مدرسه» به معناى سنّتى و حوزوى اش به سر برد و اگرچه بامحیط و فرهنگ دانشگاهى آن روزگار سر و کار داشت و خود درس دبیرستانى و دانشگاهى خوانده و به مقام دکترى رسیده بود ولى از لحاظ رفتارى یک حوزوى اصیل ماند و شاید از همین جهت کمتر به «دکتر سیّد جلال الدّین محدّث» مشهور بود.^([8])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه