دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پارساترين مردم از نگاه رسول خدا (ص)

No image
پارساترين مردم از نگاه رسول خدا (ص)

رسول اکرم(ص) فرمود: اورع الناس من ترک المراء و ان کان محقا - پارساترين مردم کسي است که از مجادله کردن و بگو مگو دوري گزيند هرچند حق با او باشد. (فرهنگ سخنان پيامبر اکرم(ص) ص 73 و 247)

    همه ما در امور زندگي فردي و اجتماعي پيوسته با ديگران در ارتباط هستيم و با اطرافيان خود پيرامون مسائل گوناگون به بحث و گفت وگو مي نشينيم. اما غالباً خروجي اين گونه بحث ها به اختلاف و کدورت و سرانجام به کينه ورزي و دشمني و گاه به دعوا و مشاجره می‌انجامد.

    از پيامبر(ص) نقل است که هيچ بنده اي بطور کامل حقيقت ايمان را دارا نمي شود مگر آن که دست از مجادله و لجاجت بردارد، گرچه بر حق باشد. (اخلاق شبر ص 227)

    لذا شايسته است مطابق آموزه هاي ديني از روش هاي ناپسند جدال، بگومگو، جر و بحث، لجاجت، تحکم، پافشاري و اصرار، محکوم کردن، اعتراف گرفتن، توهين و دشنام، تحقير و سرزنش، پرحرفي، مسخره کردن و شکلک درآوردن، تکرار ادعاها و... جداً خودداري کنيم.

    براي اين منظور بهتر است با اشخاص نادان، مغرور، متکبر، ناسزاگو و بددهن، بدبين، بدسابقه، شکاک، ستيزه جو و... به گفت وگو نپردازيم و تا مي توانيم از آنان به دور باشيم.

       پرهيز از مجادله در کلام و سيره بزرگان

    يکي از شاگردان شيخ رجبعلي خياط مي گويد: روزي در بازار با يکي از مؤمنان بحث ديني و علمي داشتم. هرچه اقامه دليل کردم زير بار نرفت، قدري عصباني شدم. ساعتي بعد خدمت شيخ رسيدم. تا مرا ديد نگاهي به من کرد و فرمود: با کسي تندي کرده اي؟ جريان را گفتم، فرمود در اين گونه موارد عصباني نشو، بلکه شيوه ائمه اطهار(ع) را پيشه کن. اگر ديدي نمي پذيرد سخن را قطع کن. (کيمياي محبت ص 101)

    روزي در مدينه شخصي خدمت امام حسين(ع) آمد و با غرور و بي ادبي به امام گفت: بيا بنشين تا در مباحث دين با هم مناظره کنيم. حضرت فرمود: اي مرد من نسبت به دين خودم آگاهي لازم را دارم و هدايت بر من آشکار است. اگر تو نسبت به دين آگاهي نداري برو و آموزش لازم را ببين.

    ما را با جدال و فخرفروشي چه کار؟ شيطان انسان را وسوسه مي کند و در گوش او زمزمه مي کند و به او مي گويد: برو با ديگران در مباحث ديني جدل کن تا تو را ناتوان و جاهل ندانند. (فرهنگ سخنان امام حسين(ع) ص 123)

    امام هادي (ع) فرمود: ستيزه و مجادله کردن، دوستي ديرينه را بر هم مي زند و گره محکم را مي گشايد.

    کمترين چيزي که در بگومگو و مجادله هست، اين است که هر يک مي خواهد بر ديگري چيره شود و اين چيره جويي، عامل اصلي بريده شدن پيوند دوستي است. (ميزان الحکمه، ج 2، ص 573)

    امام عسگري(ع) فرمود: مجادله مکن که احترامت از بين مي رود و شوخي مکن که بر تو گستاخ مي شوند.

    امام صادق(ع) فرمود: هرگز با صاحب حلم و شخص نادان و کم خرد مجادله مکن. زيرا صاحب حلم، دشمن تو مي شود و انسان کم خرد تو را اذيت مي رساند و نيز فرمودند: مجادله ها عيوب آدمي را آشکار مي سازد. (معراج السعاده ص 460)

   

             روزنامه كيهان، شماره 21059 به تاريخ 27/2/94، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

مطلب مکمل

سلسله کتب موسوعه كلمات الرسول الاعظم (ص) ⠕ جلدي)

سلسله کتب موسوعه كلمات الرسول الاعظم (ص) (15 جلدي)

پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله) روح همه انبياء اولياء و شهدا بوده و جان اين جهان است. شريعت او كامل ترين و جامع ترين شريعت ها و در بردارندة همة جنبه هاي فردي و اجتماعي آنان مي باشد، از اين رو چون خود، اعظم رسولان است شريعت او نيز اعظم شرايع است و سيره هاي رفتاري و سلوك هاي فردي و اجتماعي او آيينة تمام نماي انبياي الهي است و سخنان او پيام رسان عظيم ترين مفاهيم الهي و راهنماي كمال و سعادت براي انسان ها است؛ فهم سخنانش انسان ها را از ظلمت ها جهل به نور هدايت مي كشاند و فرموده هايش با فطرت انسان ها هموار بوده و به دل و جان آنها روح عبوديت و ذكر حق القا مي كند.

جدیدترین ها در این موضوع

اراده تکوینی خداوند در آیه تطهیر

اراده تکوینی خداوند در آیه تطهیر

یکی از آیات مهم قرآن که در مورد اهل بیت پیامبر(ص) نازل گشته آیه تطهیر می‌باشد.
چرایی عدم تصریح امامت علی(ع) در قرآن

چرایی عدم تصریح امامت علی(ع) در قرآن

پرسش: اگر امامت رکنی از ارکان اسلام است، پس چرا حتی یک آیه در قرآن کریم به امامت علی(ع) و فرزندان آن حضرت تصریح نکرده است؟
روز حسرت و زیان

روز حسرت و زیان

یکی از اسامی روز قیامت «بوم التغابن» است: «یوم یجمعکم لیوم الجمع ذلک یوم التغابن؛ روزی که همه شما را در محشر گرد آورد، آن روز، روز مغبونی است»(تغابن: 9).
سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
جریان های شبه مذهبی در ایران پس از صفویه

جریان های شبه مذهبی در ایران پس از صفویه

از زمان حاکمیت صفویه که تفکر شیعه پس از قرن‌ها از حاشیه به هستة قدرت سیاسی راه یافته بود، چندین جریان شبه مذهبی از دل این تفکر سربرآورده، به نوعی مدعی حکومت و قدرت شدند.
Powered by TayaCMS