دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رایحه تعالی؛ زینت معنوی و سرمایه حقیقی انسان

در قرآن کریم فرمود: «حَبَّبَ إلَیکُمُ الإیمانْ وَ زَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ»؛ یک چیزی داشته باشید که جان شما را زینت بدهد؛
رایحه تعالی؛ زینت معنوی و سرمایه حقیقی انسان
رایحه تعالی؛ زینت معنوی و سرمایه حقیقی انسان

نویسنده: آیت‌الله عبدالله جوادی آملی

در قرآن کریم فرمود: «حَبَّبَ إلَیکُمُ الإیمانْ وَ زَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ»؛ یک چیزی داشته باشید که جان شما را زینت بدهد؛ شما خیال نکنید اگر یک خانه‌ای یا اتومبیلی ساختی، خودت مزین شدی؛ آن یک تکه زمین را مزّین کرده‌ای! در سوره مبارکه کهف فرمود: شما حواستان جمع باشد، شما انسانید؛ مواظب باشید زینت‌تان چی است.

هرچه بیرون از جان شماست، مال دیگری است! «إنّا جَعَلنَا مَا عَلَی الأرضِ زِینَهً لَها»، نه لَکُم! بر فرض آسمان هم بروید، همین‌طور است؛ «إنّا زَیَّنَا السَّماءَ الدُّنیا بِمَصابیح». حالا بر فرض سوار شدید و رفتید و شمس و قمر را هم گرفتید، کهکشان را هم گرفتید؛ ولی این مال شما نیست! «إنّا زَیَّنَا السَّماءَ الدُّنیا بِمَصابیحَ».

امّا آنی که با شماست، درون جان شماست؛ اینجا دیگر جای شیطنت نیست. اگر کسی تلاش بکند در تولید و قناعت بکند در مصرف، آن می‌شود «حَبَّبَ إلَیکُمُ الإیمانْ». خُب می‌دانید حجاز، مدینه، آنجاها کم ‌آب است. باغبان حضرت امیر(ع) دارد که بارها حضرت می‌آمد اینجا، کلنگ می‌گرفت، کندوکاو می‌کرد که چاهی بکند، آب در بیاید؛ نشد.

یک روز خسته و وامانده آمده، کلنگ گرفته، کندوکاو کرده، سنگی را کنار زده و چشمه آب جوشید. همین باغبان می‌گوید که وقتی چشمه آب جوشید از یک طرف چشمه دارد می‌جوشد، از طرفی وجود مبارک حضرت دارد صیغه وقف جاری می‌کند؛ فرمود: «هذِهِ صَدَقَه»؛، خُب این لِلّه است دیگر! «نِعمَ المالُ الصالِح لِلرَّجُلِ الصالِح»این است.

آدم باید هر چه که کرد، به همراه ببرد؛‌ این آدم عاقل است. گاهی زمین را می‌برد، گاهی خانه را می‌برد، گاهی مغازه را می‌برد؛ اینی که لِلّه ساخته، برای خدمت به دیگران، این را به همراه می‌برد دیگر! مال انسان در آن وقت به همراه می‌آید.

این را بزرگان گفته‌اند، این را قرآن کریم گفته که سرمایه آدم در «جیب» آدم نیست، سرمایه آدم در «جَیب» آدم است. آنی که دست به جیب می‌کند، قارون است؛ بالاخره گرفتار زمین می‌شود. آدم می‌خواهد ببیند چی دارد، چی ندارد که در جیب دست نمی‌کند! این می‌شود قارون. اما اگر دست به جَیب کرد، به‌ دنبال موسای کلیم راه می‌افتد؛ «اُسلُکْ یَدَکَ فِی جَیبِکَ تَخرُجْ بِیضاء». ید بیضاء می‌خواهی، به دلت بمال! آخر تا کی باید این‌ور آن‌ور باشی؟!

اگر بخواهی با دشمن بجنگی، جهاد این دفاع 8ساله را تأمین بکنی، آن عصا بشود اژدها، باید دست به جَیب بمالی؛ مشکل علمی را حل کنی، باید دست به جَیب بمالی.

غرض این است، آنکه سرمایه آدم است، در جَیب آدم است، نه در جیب آدم! اگر عالم ربانی واقعاً علم را گذاشته در دل، این هر وقت اُسلُکْ یَدَکَ فِی جَیبِک شد، تَخرُجْ بِیضاء می‌شود.

    اندیشه>دین یکشنبه 2 آبان 1389 - 11:06:47

مقاله

نویسنده آیت‌الله عبدالله جوادی آملی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

دیدگاه نهج البلاغه درباره نماز

دیدگاه نهج البلاغه درباره نماز

درباره نماز چنين سفارش مى كند: گناهان را از گردن ها باز مى كند، همان گونه كه مهارها از گردن حيوانات باز مى شود. رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز را به چشمه آب گرم تشبيه فرموده است كه مقابل در خانه مردى در جريان باشد و آن مرد در هر روز و شب پنج مرتبه در آن شست و شو نمايد (با اين شست و شوى مكرر چه كثافت و چركى در بدن او باقى خواهد ماند؟
روزه داری در آئینه نهج البلاغه

روزه داری در آئینه نهج البلاغه

حرس الله عباده المؤ منين بالصلوات و الزكوات، و مجاهده الصيام فى الايام المفروضات، تسكينا لا طرافهم، و تخشيعا لابصارهم، و تذليلا لنفوسهم خداوند متعال بندگان را ايمان خود را از فريبكارى هاى شيطان محفوظ و مصون مى دارد، به وسيله نمازها و زكات دادن و تحمل مشقت به وسيله روزه گرفتن در روزهاى مقرر (رمضان مبارك) و براى ايجاد آرامش در اعضاى آنان و براى خاشع نمودن چشمان و رام كردن نفس ها.
دیدگاه امام علی علیه السلام درباره روزه

دیدگاه امام علی علیه السلام درباره روزه

كم من صائم ليس له من صيامه اءلا الجوع و الظما، و كم من قائم ليس له من قيامه الا السهر و العناء، حبذا نوم الاكياس و افطارهم بسا روزه دارى كه از روزه اش جز گرسنگى و تشنگى نصيبى نيابد، و بسا شب زنده دارى كه از عبادت شبانه اش جز رنج و بى خوابى بهره اى نبرد، خوشا خواب زيركان (عارف) و روزه خوارى آنان!
دوستى و دشمنى

دوستى و دشمنى

اءصدقاوك ثلاتة و اءعداوك ثلاثة، فاءصدقاوك: صديقك، و صديق صديقك، و عدو عدوك. و اءعداوك: عدوك، و عدو صديقك، و صديق عدوك دوستان تو سه دسته اند و دشمنانت نيز سه دسته اند، اما دوستانت عبارت اند از: دوستت، دوست دوستت، دشمن دشمنت؛ اما دشمنانت؛ دشمن تو، دشمن دوستت و دوست دشمن تو.
No image

حج در سخنان امیر المومنین علیه السلام

الكعبة جعله سبحانه و تعالى للاسلام علما، و للعائذين حرما، فرض ‍ حقه، و اءوجب حجه، و كتب عليكم و فادته فقال سبحانه: و لله على الناس ‍ حج البيت من استطاع اليه سبيلا، و من كفر فاءن الله غنى عن العالمين خداوند سبحان كعبه را نشانى براى اسلام و حرم امنى براى پناه آورندگان به آن قرار داد. حج و اداى حق آن را واجب گرداند و همه را به زيارت آن فراخواند و فرمود: بر هر كسى كه بتواند، زيارت (كعبه واجب ) است و آن كس كه كفر ورزد، خداوند از همه جهانيان بى نياز است.
Powered by TayaCMS