پرهیز از نگاه تک بعدی به مقوله بد پوششی

کلمات کلیدی: پرهيز از نگاه تك بعدي به مقوله بد پوششي

نویسنده : سمیه رحمت پور

رسوخ فرهنگ مبتذل غربی در جامعه از مسیر‌های مختلف بخصوص در شرایط فعلی از طریق رسانه‌های جمعی مانند ماهواره ها و سایت‌های اینترنتی باعث رواج برخی فرهنگ‌های غلط از جمله فرهنگ پوشش غربی در جامعه ایرانی شده است.قطعا مبارزه با فرهنگ غلط پوشش در کشور که در میان برخی از جوانان اعم از پسر و دختر رواج یافته با قطع امکانات ارتباطی نوینی چون ماهواره و اینترنت امکان پذیر نخواهد بود.کشور ما مدت هاست که آماج حملات تند فرهنگی غرب قرار گرفته و امروز می‌توان به وضوح اثرات مخرب آن را در خانواده ها،در گوشه و کنار شهر مشاهده کرد.اما مبارزه با تهاجم فرهنگی غرب به معنای قطع دروازه‌های ارتباطی با دنیا نیست بلکه باید در عین حفظ ارتباطات جهانی به شدت در مقابل تهاجم فرهنگی دشمن ایستادگی و البته مقابله به مثل کرد.

عفاف و حجاب از مهمترین واجبات دینی اسلام است که باید مورد توجه عملی بیشتر قرار گیرد.اگر مردم با فلسفه حجاب و عفاف آشنا شوند به قطع و یقین جذب این دستور موکد اسلامی خواهند شد.یکی از فلسفه‌های حجاب این است که به بهداشت روانی مردان و زنان کمک می‌کند زیرا اگر حریمی نباشد آرامش خانواده ها از بین خواهد رفت و عطش شهوت شعله ور خواهد شد.آزادی جنسی موجب تزلزل خانواده می‌شود و در مقابل آن حجاب موجب تقویت ارزش‌های اخلاقی در جامعه و حفظ چارچوب‌های خانواده می‌شود. حجاب وسیله‌ای برای حفظ کرامت و شخصیت زنان است و موجب می‌شود تا زن در جامعه به یک وسیله مبدل نشود. حجاب موجب حفظ جامعه از آلودگی‌های جنسی است و جامعه را هرچه بیشتر به سوی اهداف عالی و کار و تلاش حرکت می‌دهد. عده‌ای که در جامعه با بدحجابی موجب سلب امنیت اخلاقی جامعه می‌شوند باید بدانند که به آزادی‌های دیگران احترام نمی‌گذارند. در جایی که نصیحت و امر به معروف و نهی از منکر تاثیری ندارد باید قوای انتظامی وارد کار شوند و با این هنجار شکنی مقابله کند. ما از دولت می‌خواهیم که مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی را در زمینه حجاب و عفاف اجرایی کند و گامی مثبت در این راستا بردارد. حجاب در جامعه نباید سست انگارانه نگاه شود و باید همه مسئولان بر اجرایی شدن حجاب در ابعاد گوناگون همیاری داشته باشند.دست اندرکاران فرهنگی باید تشخص اسلامی خود را حفظ کنند و رعایت حجاب را در زیر بخش‌های خود اجرایی کنند.

منطق حکم می‌کند که ما راه مبارزه با رواج بد حجابی را به دو راهکار فرهنگی و قضائی -انتظامی محدود نکنیم. بلکه کار ما باید تلفیقی از این دو باشد و ظرافت‌های خاص کار فرهنگی نیز در آن لحاظ شود.در کنار اینها باید از ریشه یابی غافل نشد.جامعه ما جامعه ای در حال گذار است که به سمت توسعه یافتگی حرکت می‌کند و جمعیت جوان کشور نیز میزان قابل توجهی از جمعیت کشور را به خود اختصاص داده است. لذا باید به شدت از نگاه تک بعدی به مسئله بپرهیزیم و راهکار هارا نیز محدود به یک راهکار نکنیم. حتما برخورد‌های یک طرفه از قبیل آنچه در ابتدا به آن اشاره شد اثر بخش نخواهد بود. سیاست‌های سلبی و قهری زمانی مفید و موثر خواهد بود که در جبهه دیگر به سیاست‌های جذب بپردازیم و نگذاریم که خلای در این زمینه به وجود آید چرا که برای پر کردن این خلا افراد بسیاری در کمین هستند تا با تبلیغات گسترده و سنگین خود جوانان را به سمت خود جذب کنند.اگر جوان ایرانی در فرهنگ خود چیز جذابی یافت نکند و ما نیز به برخورد‌های قهری دل خوش کنیم به نتیجه‌ای نخواهیم رسید. ما زمانی می‌توانیم با مظاهر بد حجابی و پوشش‌های نامناسب در جامعه برخورد کنیم که خود الگوی جذاب و برتری برای ارائه به جوانان و نوجوانان خود داشته باشیم.‌

به نظر می‌رسد دیگر دفاع صرف در برابر تهاجم دشمن کافی است و باید با یک خیز بلند قابلیت‌ها و ظرفیت‌های غنی خود را به دنیا معرفی کنیم و خود در نقش یک مهاجم فرهنگی وارد عرصه شویم.البته این یک حقیقت غیر قابل انکاری است که نباید از کنار آن گذشت اما نباید همه مسئولیت ها را از خود ساقط کنیم و صرفا متهم اصلی را رسانه‌های بیگانه بپنداریم و از معایب و کاستی‌های خود که در خانواده و مدارس به وضوح دیده می‌شود غافل شویم.