چگونه مسافرت کنیم؟

چگونه مسافرت کنیم؟

15 مهر 1396, 15:13

و اى فرزندم هرگاه به مسافرتى محتاج شوى بدان که خداوند (جل جلاله) حافظ و نگهبان تو و آنچه به تو احسان نموده است می‌باشد، و در آنچه از آن غایب شوى از نعمت‌هائى که در وطنت به تو عنایت فرموده است خلف و جانشین تو خواهد بود.

نگارنده: رضی‌الدین سیدبن طاووس(رحمة‌الله‌علیه)

مخاطب: پسر سید بن طاووس

موضوع: چگونه مسافرت کنیم؟

پس از روى هواى نفس و غفلت و طمع‌هاى دنیوى مسافرت مکن، که در چنین صورت خود را به خطر و هلاکت انداخته، و جلال و عظمت الهى را خوار و سبک شمرده و اوقات مسافرت خود را در غیر آنچه براى دنیای ابدی تو نافع است ضایع نموده‌ای.

بلکه قصد تو در مسافرت این باشد که با توکل به خداوند از جانب او (جل جلاله) و به سوى او سفر می‌نمائى و امور سفر و حضر خود را به او تفویض نموده و اقبال به جلال حضرتش دارى؛ زیرا تو در هرجا که باشى در پیشگاه حضرت او (جل جلاله) خواهى بود، در این صورت سفر تو خدمت و طاعت خداوند و سفر الى اللَّه است، و تو در حمایت و حفظ و کفایت و قرب به حضرتش خواهى بود، و آنچه در این سفر اتفاق افتد به زبان حال غرامت و ضرر آن بر عهده او (جل جلاله) خواهد بود؛

زیرا که به حکم عقل کسى که به سوى سلطان عادلى براى کارهاى خود او سفر نماید، و در سفر خود متمسک به حبل وثیق او بوده باشد و به فضل و کرم او امیدوار باشد هر آینه غرامت و ضرر و خسارت‌هائى که به این مسافر وارد آید به عهده آن سلطان عادل و لازمه عدالت او است.

و اگر نفس تو از مسافرت کردن با این اوصافى که ذکر شد امتناع ورزد، و طالب تأسى به اهل غفلت و ضایع نمودن اوقات باشد، پس از خداوند (جل جلاله) استعانت و مسألت کن، که توفیقت عنایت فرماید، و به آنچه در کتاب (فتح الابواب) ذکر کرده‌ام از استخارات و طلب خیرات از خداوند متعال، عمل کن که اگر به آن استخارات و مطالب عمل نمائى سفر تو به امر خداوند، و تعظیم قدر حضرتش خواهد بود، و از ندامت و پشیمانى سالم خواهى ماند.

اگر انسان به مقتضاى طبع حیوانى و شهوات نفسانى مسافرت نماید با حیوانى که بر آن سوار است در حرکات و سکنات برابر و یکسان خواهد بود.[1]

پیام‌ها ونکته‌ها:

1- اگر ما هر کاری را با انگیزه الهی و به نیت خیر انجام دهیم گذشته از آن‌که به منظور خود خواهیم رسید به ثواب اخروی هم دست خواهیم یافت.

2- آنچه با یاد و نیت الهی انجام گیرد در لوح جان و اعمال ماندگار و نیک و پرثمر خواهد بود. چه: کلّ شیءٍ هالکٌ الاّ وَجهَهُ(قصص/88)

بده تو بار خــــــــدایا درین خجسته سفــر

هـــزار نصرت و شادی هــــزار فتح و ظفـر[2]

[1] - منبع نامه: برنامه سعادت(ترجمه کشف المحجه لثمرة المهجه)؛ سید محمد باقر شهیدى گلپایگانى‌، تهران، مرتضوی، چاپ اول‌، صص152- 153
[2] - ابو سعید ابوالخیر

جدیدترین ها در این موضوع

دیدگاه نهج البلاغه درباره نماز

درباره نماز چنين سفارش مى كند: گناهان را از گردن ها باز مى كند، همان گونه كه مهارها از گردن حيوانات باز مى شود. رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز را به چشمه آب گرم تشبيه فرموده است كه مقابل در خانه مردى در جريان باشد و آن مرد در هر روز و شب پنج مرتبه در آن شست و شو نمايد (با اين شست و شوى مكرر چه كثافت و چركى در بدن او باقى خواهد ماند؟ 1 دی 1395, 23:53

روزه داری در آئینه نهج البلاغه

حرس الله عباده المؤ منين بالصلوات و الزكوات، و مجاهده الصيام فى الايام المفروضات، تسكينا لا طرافهم، و تخشيعا لابصارهم، و تذليلا لنفوسهم خداوند متعال بندگان را ايمان خود را از فريبكارى هاى شيطان محفوظ و مصون مى دارد، به وسيله نمازها و زكات دادن و تحمل مشقت به وسيله روزه گرفتن در روزهاى مقرر (رمضان مبارك) و براى ايجاد آرامش در اعضاى آنان و براى خاشع نمودن چشمان و رام كردن نفس ها. 1 دی 1395, 23:48

دیدگاه امام علی علیه السلام درباره روزه

كم من صائم ليس له من صيامه اءلا الجوع و الظما، و كم من قائم ليس له من قيامه الا السهر و العناء، حبذا نوم الاكياس و افطارهم بسا روزه دارى كه از روزه اش جز گرسنگى و تشنگى نصيبى نيابد، و بسا شب زنده دارى كه از عبادت شبانه اش جز رنج و بى خوابى بهره اى نبرد، خوشا خواب زيركان (عارف) و روزه خوارى آنان! 1 دی 1395, 23:46

دوستى و دشمنى

اءصدقاوك ثلاتة و اءعداوك ثلاثة، فاءصدقاوك: صديقك، و صديق صديقك، و عدو عدوك. و اءعداوك: عدوك، و عدو صديقك، و صديق عدوك دوستان تو سه دسته اند و دشمنانت نيز سه دسته اند، اما دوستانت عبارت اند از: دوستت، دوست دوستت، دشمن دشمنت؛ اما دشمنانت؛ دشمن تو، دشمن دوستت و دوست دشمن تو. 1 دی 1395, 23:22

حج در سخنان امیر المومنین علیه السلام

الكعبة جعله سبحانه و تعالى للاسلام علما، و للعائذين حرما، فرض ‍ حقه، و اءوجب حجه، و كتب عليكم و فادته فقال سبحانه: و لله على الناس ‍ حج البيت من استطاع اليه سبيلا، و من كفر فاءن الله غنى عن العالمين خداوند سبحان كعبه را نشانى براى اسلام و حرم امنى براى پناه آورندگان به آن قرار داد. حج و اداى حق آن را واجب گرداند و همه را به زيارت آن فراخواند و فرمود: بر هر كسى كه بتواند، زيارت (كعبه واجب ) است و آن كس كه كفر ورزد، خداوند از همه جهانيان بى نياز است. 1 دی 1395, 23:20