گروه نخستین primary Group

كلمات كليدي : گروه نخستين، فريس، شينر، گروه هاي اوليه، گروه هاي ثانويه

گروه عبارت است از تعدادی از افراد انسانی که بر اساس یک روابط متقابل و احساس همبستگی با یکدیگر همکاری و همیاری دارند. در یک تقسیم‌بندی کلی گروه‌ها به دو دسته اولیه و ثانویه تقسیم می‌شوند.

  جامعه‌شناسان، گروهی را که معمولاً خود به خود تشکیل می‌گردد و انگیزه‌های عاطفی بیش از اهداف سودجویانه عامل ویژه تشکیل آن است، گروه نخستین می‌نامند. گروه خانواده، همسایگان، و گروه‌هایی که به هنگام گذراندن فراغت و بازی تشکیل می‌شوند، گروه‌های نخستین هستند. این گروه‌ها وسعتی محدود دارند و تمامی افراد در درون آن‌ها یکدیگر را می‌شناسند و روابطی مستقیم با یکدیگر دارند. معمولاً دو نوع گروه‌های نخستین قابل تمییزند:

الف- گروه‌های طبیعی که انسان‌ها در آن‌ها جای می‌گیرند، بدون آن‌که بطور مستقیم درصدد جای گرفتن آن گروه‌ها باشند و یا آن‌که قصد جای‌گیری در آن گروه‌ها را داشته باشند، نظیر گروه خانواده، خویشاوندی، همسایگی و... .

ب- گروه‌های ناشی از پیوندی که افراد به جهت قرابت عاطفی و یا به خاطر اشتراک منافع با یکدیگر می‌بندند، نظیر باشگاه‌ها، انجمن‌های ورزشی یا فرهنگی.

  این تقسیم‌بندی نسبی است، زیرا می‌توان گروه‌هایی را که به عنوان مثال به هنگام گذراندن اوقات فراغت و بازی تشکیل می‌شوند، هم در نوع اول و هم در نوع دوم جای داد.

  این گروه‌ها را از آن رو نخستین می‌خوانند که اولین گروه‌هایی هستند که کودک به هنگام کارآموزی، در زمینه حیات اجتماعی، در درون آن‌ها جامی‌گیرد.

 گروه نخستین دارای پنج ویژگی است:

1-   پیوستگی و رویارویی

2-   ماهیت غیر تخصصی این پیوستگی

3-   پایداری نسبی

4-   شمار اندک اشخاص دست‌اندرکار

5-   صمیمیت میان شرکت کنندگان یا اعضای گروه

  برخی نویسندگان اخیر جویای آن بوده‌اند که تعریفی بر حسب معیار واحد ارائه دهند:

1- فریس برای تمایز گروه نخستین صمیمیت روابط میان اعضا را برمی‌گزیند که در قالب آگاهی گروهی و احساسی از «ما» بودن جلوه‌گر است.

2- شینر مفهوم گروه نخستین را با مفهوم «گروه غیررسمی» هم معنا تلقی کرده است و از این رو گردآمدن‌های ناپایدار حاوی صمیمیت اندک را در قلمرو آن جای می‌دهد.