آبادی

كلمات كليدي : طهارت، موات، آبادي

نویسنده : مؤسسّه دائرة المعارف فقه اسلامي

آبادی: مکان آباد مانند روستا و شهر.

از آن در باب های طهارت، احیاء موات و لقطه سخن رفته است.

اگر شخصی در آبادی برای وضو یا غسل آب نداشته باشد، باید برای یافتن آن جستجو کند تا نا امید شود.در این صورت، تیمّم صحیح است.[1]

حریم (- حریم) تنها مخصوص زمین موات (- زمین موات) است و زمین ها و خانه ها و دیگر املاک آبادی، حریم ندارند.[2]

به قول مشهور، گرفتن حیوان گمشدۀ دیگری که در آبادی یافت می شود، جایز نیست و ضمان آور است[3] (- ضالّه)