15 مهر 1396, 17:43
«مَنْ اتّخَذَ اَخَاً بَعْدَ حُسْنِ الإِخْتبار دامَتْ صُحْبَتُه وَتَاکَّدَتْ مودَْتُه» (غررالحکم، ص 695)
امام علی (علیهالسلام) فرمودند:
«کسی که پس از آزمایش صحیح، کسی را به دوستی برگزیند رفاقتشپایدار و مودتش استوار خواهد ماند»
یکی از تفاوتهایی که بین دوستیهای جوانان با دوستیهای بزرگسالان وجود دارد این است که بزرگسالان در انتخاب دوست، سختگیر و دیرپسندند. اینان اگر بخواهند با کسی طرح دوستی بریزند و رفیق یکدل و صمیمی شوند به راهنمایی عقل و دور از احساسات عمل میکنند و حساب نشده قدم برنمیدارند. ابتدا با او مأنوس میشوند تا از طرز تفکر و کیفیت معاشرتش آگاه شوند، سپس از وضع اخلاقی و سوابق زندگیش اطلاع میگیرند و در خلال برخوردها او را امتحان میکنند، پس از آن که او را از هر جهت شایستۀ دوستی یافتند و به صلاحیتش مطمئن شدند با وی رفیق میشوند، بدیهی است چنین دوستی عاقلانه و رفاقت حساب شده و دقیق علاوه بر آن که بیخطر است معمولاً پایدار و ثابت خواهد ماند.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان