دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیت‌الله عمید زنجانی؛ حضرت امام اجتهاد را روشمند می‌دانستند

No image
آیت‌الله عمید زنجانی؛ حضرت امام اجتهاد را روشمند می‌دانستند آیت‌الله عمید زنجانی گفت: حضرت امام همیشه اصالت فقه را حفظ می‌کردند، نه از دیگران نظریه قرض می‌گرفتند و نه تحت تاثیر موج‌های تبلیغاتی بودند.
این استاد دانشگاه در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران،ایسنا، افزود: با توجه به آشنایی‌ام با دیدگاههای اصولی و فقهی امام (ره) و این که یکی از کوچک‌ترین شاگردان حضرت امام که توفیق نزدیک به ده سال تلمذ را در خدمت ایشان داشته‌ام بودم، می‌توانم بگویم حضرت امام اجتهاد را دارای روشی خاص و به اصطلاح روشمند می‌دانستند و تاکید می‌کردند این اجتهاد روشمند باید به روال سنت فقهی سلف صالح باشد و تعبیرشان از این سنت دیرینه، اجتهاد روش فقاهتی جواهرالکلام بود، امام هم بر همان روالی که محقق حلی ، علامه حلی و شهیدین و محقق کرکی، مرحوم کاشف‌الغطا، شیخ انصاری ، صاحب جواهر و به همان ترتیبی که این محققان بزرگ فقه و استادان بنام فقه، اجتهاد را پیش می‌بردند، تاکید داشتند.
وی افزود: فقه به روال و روش سنتی بدین معنا نبود که از پاسخگویی به سوالات، نیازها و حوادث جدید متوقف شود و باز بماند، فقه سنتی به معنای روشمندبودن فقه به همان روالی است که در اصول مقرر شده و احکام فقهی باید از ادله اجتهادی که کتاب و سنت است استنباط و یا از ادله فقاهتی که اصول عملیه است استخراج شود، امام (رض) بر تعبدی بودن فقه اصرار می‌ورزیدند و به همین دلیل همیشه ادله اجتهادی را بر ادله فقاهتی مقدم می‌داشتند.
عمید زنجانی هم‌چنین با بیان این که دو عنصر ظاهرا متقابل و متضاد در اندیشه اجتهادی حضرت امام به چشم می‌خورد، گفت: یکی تقید امام بر تعبد و دومی پویا بودن فقه و به روز بودن آن بود. این دو عنصر به ظاهر با هم قابل جمع نبود، ولی امام با یک شیوه منطقی این دو را در شیوه اجتهادی‌شان جمع کرده بودند.
آیت‌الله عمید زنجانی تصریح کرد: مایه اصلی تقارن این دو عنصر در اندیشه اجتهادی امام طرح مساله زمان و مکان در فقه بود که قبلا این نظریه را مرحوم آیت‌الله بروجردی مطرح کرده بودند، ولی امام آن را عینی و عملا وارد فقه کردند.
وی افزود: از این طریق دو عنصر زمان و مکان تعبد فقه را با پویایی فقه قرین کردند که شاید برای بسیاری جای تعجب باشد که از یک سو امام فقاهت سنتی صاحب جواهر را مطرح می‌کردند و از سوی دیگر پیشتازبودن و از زمان جلوتر بودن را ، به هر حال در اندیشه اجتهاد امام فقه به روز و قادر می‌شود به تمام سوالات، نیازها و حوادث جدید پاسخ بدهد، البته کسانی هم بوده و هستند که این کار را از طریق التقاط انجام می‌دهند و یا رفتار عکس‌العملی دارند و تحت تاثیر حوادث قرار می‌گیرند، ولی روش امام با این دو جریان کاملا متفاوت بود، امام در عین این که به ظریف‌ترین و ریزترین مسائل زمان توجه داشتند و برای آن پاسخ صریح ارائه می‌کردند، همیشه اصالت فقه را حفظ می‌کردند، نه از دیگران نظریه قرض می‌گرفتند و نه تحت تاثیر موج‌های تبلیغاتی قرار می‌گرفتند.
منبع: خبرگزاری ایسنا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

نحوه تشکیل جو زمین از دیدگاه مولا علی (ع) در نهج البلاغه

و آبهای ساکن را به مواج سرکش برگردانید تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند امواج تند کف های برآمده از آبها را در هوای باز و فضای گسترده بالا بردند تا جایی که از آن هفت آسمان پدید آمد.آسمان پایین را چون موج مهار شده و آسمان بالا را مانند سقف استوار قرار داد.
مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

به عكس در جوامعي كه انسجام و هستي آنها را بايد پيوند دروني، بدون ارتباط با مبداء و مركز خارجي، تامين و تضمين كند، اولويت با نظام است . تازه آن نظام است كه جا و مكان و موقعيت فرد و جمع را در چهارچوب خود و در قلمرو خود مشخص مي كند . نظام حاكم بر فرد و جمع است و كيفيت و نوع حاكميت نظام بر فرد و بر جمع است كه سرنوشت مساله سابق الذكر، يعني اصالت فرد يا اصالت جمع را مشخص مي كند .
انسان شناسی

انسان شناسی

آنگاه از روحی که آفرید در آن دمید تا به صورت انسانی زنده درآمد، دارای نیروی اندیشه، که وی را به تلاش اندازد، و دارای افکاری که در دیگر موجودات، تصرّف نماید. به انسان اعضاء و جوار حی بخشید، که در خدمت او باشند، و ابزاری عطا فرمود، که آنها را در زندگی بکار گیرد،
انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه یک شاهکار ادبی در تعلیمات اسلامی است که در آن توجه به عزّت و کرامت انسان و سلامت عقل و روان از اهمیت بسزایی برخوردار است. سخنان حکمت آمیز این کتاب که با عقل و اندیشه آدمی سروکار دارند حقایق بسیار متعالی و معانی بسیار ژرفی را در مورد شناخت خدا، انسان، و جهان با فصاحت و بلاغت تمام بیان می کنند و آگاهی های ارزشمندی را در هریک از این زمینه ها ارائه می دهند. خطابه ها احساسات راکد انسان را در جهت ستیز با فساد و تباهی و بی عدالتی بر میانگیزند، و موعظه ها انسان را از خواب غفلت بیدار و خطراتی را که می توانند دل و روان آدمی را ضعیف و بیمار کنند یادآور می شوند.
Powered by TayaCMS