دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نشانه ها و صفات مؤمنان

No image
نشانه ها و صفات مؤمنان

 امام صادق(ع) فرمود: هر كه از نيكى خود شادمان و از بدى خويش بدحال گردد او مؤمن است.امام صادق(ع) فرمود: همانا مؤمن كسى است كه چون خشم كند از حق نگذرد و چون راضى و خشنود گردد در باطل قدم ننهد و چون قدرت يابد بيشتر از حق خود نگيرد.امام صادق(ع) فرمود:سه چيز از علامات مؤمن است: علم به خدا و [دوستى با] هر كه خدا دوستش مى دارد و [دشمنى با] هر كه خدا دوستش نمى دارد.

 رسول خدا ـ صلى اللّه عليه و آله ـ فرمود: مؤمن مانند درختى است كه برگش در زمستان و تابستان فرو نريزد: گفتند يا رسول الله! آن چه درختى است؟ فرمود: درخت خرما.

امام صادق(ع) فرمود: مؤمن بردبارى است كه نادانى نورزد و اگر نسبت به او نادانى ورزند بردبارى كند و ستم نكند و اگر به او ستم كنند ببخشد و بخل نورزد و اگر نسبت به او بخل ورزند صبر كند.

امام باقر(ع) فرمود: مؤمن از كوه محكم تر است زيرا از كوه چيزى برگرفته شود ولى از دين مؤمن چيزى گرفته نشود.

امام صادق(ع) فرمود: مؤمن يارى كردنش نيكو و خرجش سبك است، زندگى اش را خوب اداره مى كند و از يك سوراخ دوبار گزيده نمى‌شود [يعنى از يك راه دوبار گول نمى خورد بلكه در همان بار اول عبرت مى گيرد].

امام كاظم(ع) مى فرمود: چنين نيست كه هر كه به ولايت ما معتقد شد مؤمن باشد بلكه آنها همدم مؤمنين قرار داده شده اند.

امام صادق(ع) مى فرمود:براى مؤمن سزاوار نيست كه از ترس و وحشت با برادر و غير برادرش مأنوس شود.  مؤمن در دينش عزيز و قدرتمند است. (يعنى عزت و شرافت دينش از هر همدمى براى او بهتر و بالاتر است).

امام صادق(ع) فرمود: مؤمن در كنار مؤمن آرامش مى يابد چنانكه تشنه با آب سرد آرامش مى يابد.توضيح: چنانچه شخص تشنه از فراق آب اضطراب و پريشانى دارد و همواره جوياى آن است و چون آب را پيدا كرد دلش آرام مى گيرد مؤمن هم از فراق مؤمن پريشان است و چون او را پيدا كند دلش آرام شود و خاطر جمع گردد پس اين كلام از باب تشبيه معقول به محسوس است.

 امام باقر(ع) فرمود: همانا خدا به واسطه يك مؤمن نابودى را از يك قريه دفع مى كند. و فرمود: به منطقه اى كه هفت مؤمن در آن باشند عذاب نرسد.

امام باقر(ع) مى فرمود: هرگاه مؤمن بميرد به شماره ربيعه و مضر [دو قبيله بزرگ عرب] شياطينى كه به او مشغول بوده اند بر همسايگانش راه يابند. (يعنى مؤمن سنگر استوار و مقاومى در برابر شياطين است و با رفتن او اين سنگر و سد دفاعى شكسته مى‌شود.) امام صادق(ع) فرمود: مؤمن مانند كفه ترازوست كه هر چه بر ايمانش بيفزايد بر بلايش افزوده شود. امام صادق(ع) مى فرمود: بر مؤمن چهل شب نگذرد جز آنكه پيشامدى برايش رخ دهد كه غمگينش سازد و موجب بيدارى اش گردد.توضيح: يعنى متذكر شود كه آن پيشامد به سبب گناهى است كه از او سرزده و توبه كند چنانكه خداى تعالى فرمايد: (ما اصابكم من مصيبه فبما كسبت ايديكم) و نيز متذكر شود كه خدا قادر است آن بلا را از او بگرداند پس دعا و تضرع كند و نيز متذكر پستى و خوارى دنيا شود كه چگونه به كدورت و مصائب آميخته است و به آخرت رغبت كند كه مكان قدس و تنزه است.

امام صادق(ع) مى‌فرمود: خدا مؤمن را از بلاهاى تكان دهنده دنيا ايمن نساخته ولى او را از كوردلى دنيا [كه به سبب آن حق را تشخيص ندهد] و شقاوت آخرت ايمن ساخته است.رسول خدا(ص) فرمود: حكايت مؤمن حكايت ساقه گياهى است كه باد آن را به اين سو و آن سو كج مى‌كند،  مؤمن را هم دردها و بيماريها خم مى كند.امام صادق(ع) فرمود: سخت ترين مردم از لحاظ بلا و گرفتارى پيغمبرانند سپس كسانى كه در پى آنانند و سپس كسى كه از ديگران بهتر است و به همين ترتيب.امام صادق(ع) فرمود: چون خدا بنده‌اى را دوست بدارد او را در بلا غوطه ور سازد اى سُدير! ما و شما صبح و شام با آن دم سازيم. امام صادق(ع) فرمود: اجر بزرگ با بلاى بزرگ است و خدا هيچ قومى را دوست نداشته جز آنكه آنان را [با گرفتاريها] آزموده است. امام باقر(ع) فرمود: مؤمن در دنيا به اندازه دينش گرفتارى ببيند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

نحوه تشکیل جو زمین از دیدگاه مولا علی (ع) در نهج البلاغه

و آبهای ساکن را به مواج سرکش برگردانید تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند امواج تند کف های برآمده از آبها را در هوای باز و فضای گسترده بالا بردند تا جایی که از آن هفت آسمان پدید آمد.آسمان پایین را چون موج مهار شده و آسمان بالا را مانند سقف استوار قرار داد.
مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

به عكس در جوامعي كه انسجام و هستي آنها را بايد پيوند دروني، بدون ارتباط با مبداء و مركز خارجي، تامين و تضمين كند، اولويت با نظام است . تازه آن نظام است كه جا و مكان و موقعيت فرد و جمع را در چهارچوب خود و در قلمرو خود مشخص مي كند . نظام حاكم بر فرد و جمع است و كيفيت و نوع حاكميت نظام بر فرد و بر جمع است كه سرنوشت مساله سابق الذكر، يعني اصالت فرد يا اصالت جمع را مشخص مي كند .
انسان شناسی

انسان شناسی

آنگاه از روحی که آفرید در آن دمید تا به صورت انسانی زنده درآمد، دارای نیروی اندیشه، که وی را به تلاش اندازد، و دارای افکاری که در دیگر موجودات، تصرّف نماید. به انسان اعضاء و جوار حی بخشید، که در خدمت او باشند، و ابزاری عطا فرمود، که آنها را در زندگی بکار گیرد،
انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه یک شاهکار ادبی در تعلیمات اسلامی است که در آن توجه به عزّت و کرامت انسان و سلامت عقل و روان از اهمیت بسزایی برخوردار است. سخنان حکمت آمیز این کتاب که با عقل و اندیشه آدمی سروکار دارند حقایق بسیار متعالی و معانی بسیار ژرفی را در مورد شناخت خدا، انسان، و جهان با فصاحت و بلاغت تمام بیان می کنند و آگاهی های ارزشمندی را در هریک از این زمینه ها ارائه می دهند. خطابه ها احساسات راکد انسان را در جهت ستیز با فساد و تباهی و بی عدالتی بر میانگیزند، و موعظه ها انسان را از خواب غفلت بیدار و خطراتی را که می توانند دل و روان آدمی را ضعیف و بیمار کنند یادآور می شوند.
Powered by TayaCMS