چشم‌چرانی

چشم‌چرانی

قالَ عیسی(ع): «إن قدرتَ أن لا تَنظرَ إلی ثوبِ المَرأهِ الّتی لا تَحِلُّ لک فَافعَل»(مجموعه ورّام، ج1، ص62)

یکی از گناهانی که بعضی از انسان‌ها به آن مبتلا هستند، چشم‌چرانی است. انسان از کودکی تقریباً از سن پنج-شش سالگی، زیبایی را درک می‌کند و به بازی با کودکان جنس مخالف علاقه دارد؛ وقتی به سنین نزدیک بلوغ رسید از نگاه کردن به جنس مخالف مخصوصاً اگر زیبا باشد لذّت می‌برد، اصولاً نگاه کردن یکی از تمتّعات جنسی است؛ چشم از نگاه کردن سیر نمی‌شود، وقتی لذّت برد میل دارد هر چه بیشتر آن‌را تعقیب کند و به‌تدریج این رفتار، به‌صورت یک عادت درمی‌آید که چشم‌چرانی نامیده می‌شود. نگاه کردن اگر به قصد لذّت‌جویی باشد، امری خطرناک است که موجب انحراف می‌شود، لذا غریزه جنسی تنها به نگاه کردن اکتفا نمی‌کند؛ بلکه به مراحل عالی‌تر و به إرضای کامل دعوت می‌کند تا اینکه نگاه نامشروع  انسان را به فساد و گناه و ارضای نامشروع می‌کشاند.[1] چشم‌چرانی تیری مسموم و کُشنده از تیرهای شیطان است؛ که حسرت و پشیمانی را به‌دنبال دارد؛ امام صادق(ع) می‌فرمایند:

«النَّظرَهُ سَهمٌ مِن سِهامِ إبلیسَ مسمُومٌ و کَم مِن نَظرَهٍ أورَثَت حَسرَهً طَویلهً »[2]

نگاه به نامحرم از تیرهای مسموم شیطان است و چه بسا نگاهی که حسرت طولانی را به دنبال دارد.

نگاه و چشم‌چرانی از مؤثرترین ابزارهایی است که شیطان، طعمه خویش را با آن شکار کرده و او را زمین‌گیر می‌کند. به‌همین جهت، روایات به‌شدّت انسان را از نگاه به نامحرم باز‌داشته‌اند. در روایات، وارد شده که اگر کسی به‌خاطر خدا از نگاه به نامحرم پرهیز کند، خداوند ایمانی به او عنایت می‌کند که حلاوت و شیرینی آن‌را در دلش احساس می‌کند. پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند:

«النَّظِرَهُ سَهمٌ مَسْمُومٌ مِن سِهَامِ إِبْلِیسَ فَمَنْ تَرَکَهَا خَوفاً مِنَ اللَّهِ أَعطَاهُ إِیمَاناً یَجِدُ حَلَاوَتَهُ فِی قَلْبِهِ»[3]

نگاه (بد و نامشروع) تیری از تیرهای شیطان است؛ کسی که آن‌را به‌خاطر ترس از خداوند ترک کند، خداوند ایمانی به او عطا می‌کند که شیرینی آن‌را در قلبش احساس می‌کند.

تأکید به پرهیز از چشم‌چرانی تا حدی است که حضرت عیسی(ع) می‌فرماید، اگر می‌توانید حتی به لباس زن نامحرم نیز نگاه نکنید:

«إن قدرتَ أن لا تَنظرَ إلی ثوبِ المَرأهِ الّتی لا تَحِلُّ لک، فَافعَل»[4]

اگر می‌توانی که حتّی به لباس زن نامحرم نگاه نکنی، چنین کاری را انجام بده.

این همه تأکید و سفارش در اجتناب از چشم‌چرانی، به‌خاطر این است که چه‌بسا به‌خاطر یک نگاه، بذر شهوت در دل انسان کاشته شود و مسیر انسان را از جادّه حق و حقیقت منحرف کرده و او را در گرداب شهوات غرق کند.