15 بهمن 1396, 17:42
قال علی(ع): «العَالِمُ مَن شَهِدَت بِصِحَّةِ أَقوَالِهِ أَفعَالُهُ» (تصنیف غررالحکم و درر الکلم، حدیث141)
در طول تاریخ، عالمانی بوده‌اند که در علم و عمل، الگو برای دیگران هستند؛ چنین عالمانی در آسمان‌ها نیز بزرگ شمرده می‌شوند. امام صادق(ع) می‌فرمایند:
«مَن تَعَلََّمَ العلمَ و عَمِلَ بِه و عَلَّمَ لله دُعِیَ فی‌ملکوتِ السّموات عظیماً، فقیل: تَعَلَّمَ لله وعَمِلَ لله وعَلَّمَ لله»[1]
کسی که علم را فراگیرد و به آن عمل کند و به‌خاطر خدا به دیگران یاد دهد، چنین شخصی در ملکوت آسمان‌ها بزرگ شمرده می‌شود و خطاب می‌شود: به‌خاطر خدا علم و دانش را آموختی و برای خدا به آن عمل نمودی و به‌خاطر خدا به دیگران یاد دادی.
شهید آیت‌الله غفّاری یکی از عالمان عرصه علم و عمل بود که رسالت خویش را با خون خود، امضاء کرد. امام خمینی(ره) در منشور روحانیت خود می‌فرمایند: سلام بر حماسه‌سازان همیشه جاوید روحانیّت که رساله علمیّه و عملیّه خود را با دم شهادت و مرکب خون نوشته‌اند و بر منبر هدایت و وعظ و خطابه ناس از شمع حیاتشان گوهر شب چراغ ساختند. افتخار و آفرین بر شهدای حوزه و روحانیّت که در هنگامه نبرد رشته تعلّقات درس و بحث و مدرسه را بریدند و عقال تمنّیات دنیا را از پای حقیقت علم برگرفتند و سبکباران به میهمانی عرشیان رفتند و در مجمع ملکوتیان شعر حضور سروده‌اند.[2]
شهید آیت الله غفّاری در تابستان سال 1293 در آذرشهر آذربایجان شرقی به‌دنیا آمد؛ فرزند حاج عبّاس و از نوادگان حاج ملاّمحسن است. حاج ملامحسن از شخصیّت‌های برجسته منطقه و روحانی بزرگواری بود که در مبارزه با استعمارگران، شهید شد. هفت تن از اجداد مادری شهید غفّاری نیز در مبارزه با اجانب و بیگانگان به شهادت رسیده و مسجد حسنلوی آذرشهر مدفن آنها است. شهید غفّاری یک سال بیشتر نداشت که پدرش را از دست داد. برادرش نقل کرده که: روزی در آذرشهر به اتفاق آیت الله حاج ملا احمد امین العلما [از نیاکان آیت الله غفّاری] از باغ به منزل برمی‌گشتیم وقتی جلو مسجد محلّه قاضی رسیدیم او را مشاهده کردیم؛ در حالی‌که چند سال بیشتر نداشت، در ایوان مسجد رو به قبله ایستاد، دست به دعا برداشت، مرحوم حاج ملاّ احمد امین العلما تا این صحنه را دید گفت: در نجف اشرف همین صحنه‌ها را در خواب دیدم، او در زندان پادشاه شهید خواهد شد.[3]
با قیام امام خمینی(ره) در سال 1342 بر علیه رژیم شاهنشاهی شهید آیت الله غفّاری مبارزات خود را آغاز نمود. او شهادت را تحفه‌ای می‌دانست که از طرف خداوند به بندگانش هدیه می‌شود. وی در دی ماه سال 1353 در زندان، زیر شکنجه ساواک به شهادت رسید. ساواک شبانه پیکر مطهّر او را به قم فرستاد تا مظلومانه دفن شود؟ ولی طلّاب و مردم قم از موضوع با خبر شدند و تشیع جنازه با شکوهی صبح روز 7 دی ماه 1353 ترتیب دادند و با فریاد "غفّاری" ما کشته شد به خون خود آغشته شد، پیکر مطهّر او را از حرم حضرت معصومه تا قبرستان دارالسلام قم تشییع کردند.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان