از حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) شده است:
«اقامه دو رکعت نماز با مسواک، بهتر است از هفتاد رکعت نمازی که بی‌مسواک باشد.» (حلیة المتقین، ص 99)
توضیح:
«فضیلت مسواک کردن»
در بیان فضیلت مسواک کردن در احادیث معتبره از حضرت صادق (ع) منقول است که مسواک کردن از سنت پیغمبرانست.
و حضرت رسول (ص) فرمود: که پیوسته جبرئیل مرا امر به مسواک می‌فرمود، تا آنکه ترسیدم دندانهایم سائیده شود، یا بریزد.
و در روایت دیگر فرمود: که جبرئیل آن قدر مرا امر به مسواک کرد که گمان کردم که بر امت من واجب خواهد کرد.
و حضرت صادق (ع) فرمود: که در مسواک دوازده خصلت است:
- 1- از سنت پیمبرانست؛
- 2- پاک کننده دهانست؛
- 3- جلادهنده چشم است؛
- 4- موجب خوشنودی پروردگار است؛
- 5- بلغم را دفع میکند؛
- 6- حافظه را زیاد میکند؛
- 7- دندانها را سفید میکند؛
- 8- حسنات را مضاعف می‌گرداند؛
- 9- پوست انداختن و پوسیدن دندان را می‌برد؛
- 10- بن داندان را محکم میکند؛
- 11- اشتهای طعام را زیاد میکند؛
- 12- ملائکه به آن خشنود می‌شوند.
و در حدیث دیگر فرمود که{مسواک} آب ریختن چشم را برطرف میکند و نور چشم را زیاد میکند.
و حضرت رسول (ص) فرمود: که چرا من دندانهای شما را زرد می‌بینم؟ چرا مسواک نمی‌کنید؟
و در حدیث دیگر منقول است: که به حضرت امیرالمؤمنین (ع) وصیت فرمود، که بر تو باد به مسوک کردن برای هر نمازی.
و از رسول خدا (ص) منقول است: که اگر نه این بود که بر امت من دشوار بود، هر آینه واجب می‌گردانیدم بر ایشان که در وقت هر نماز مسواک بکنند.
و از حضرت صادق (ع) منقول است: که چون به نماز شب برخیزی، مسواک بکن! که ملکی می‌آید و دهان خود را بر دهان تو میگذارد و هر چه از قرآن و دعا و ذکر که می‌خوانی به آسمان می‌برد؛ پس باید که دهان تو خوشبو باشد.
و علی بن جعفر از برادر خود حضرت امام موسی (ع) سؤال کرد: که آیا می‌تواند، کسی که به نماز شب برخیزد، با انگشت مسواک کند و او تواند که مسواک به هم رساند؟ حضرت فرمود: اگر ترسد که صبح طالع شود، باکی نیست.
و در حدیث دیگر منقول است: که حضرت امام صادق (ع) دو سال پیش از فوت ترک مسواک کردند، به سبب آنکه دندانهای آن حضرت بسیار ضعیف شده بود.
و از حضرت رسول (ص) منقول است: که سه چیز است که حافظه را زیاد میکند و دردهای بدن را می‌برد:
- 1- کندر خوائیدن؛
- 2- مسواک کردن؛
- 3- قرآن خواندن.
و در حدیث دیگر فرمود: که چهار چیز است که از سنت پیغمبرانست:
- 1- بوی خوش کردن؛
- 2- با زنان نزدیکی کردن؛
- 3- مسواک کردن؛
- 4- خضاب به حنا کردن.
و از حضرت امام محمدباقر (ع) منقول است: که خانه کعبه به خدا شکایت کرد از نفسهای بدبوی کافران! حق تعالی به او وحی فرمود: که ای کعبه قرار گیر! که به عوض ایشان جماعتی را به سوی تو خواهم فرستاد، که دهانهای خود را به چوب درختان پاک کنند؛ پس چون حضرت رسول (ص) مبعوث شد، جبرئیل مسواک و خلال از برای آن حضرت آورد.
و در حدیث معتبر منقول است که شخصی از حضرت امام جعفر صادق (ع) سؤال کرد از مسواک کردن بعد از وضو، حضرت فرمود: که مسواک را پیش از وضو باید کرد و اگر کسی فراموش کند تا وضو بسازد، بعد از وضو مسواک کند؛ پس سه مرتبه مضمضه کند بعد از مسواک کردن.
و از حضرت امیرالمؤمنین (ع) منقول است: که اگر کسی با وضو مسواک کند و به نماز بایستد، ملک می‌آید و دهان را بر دهان او میگذارد و آنچه می‌گوید به خاطر نگاه می‌دارد و اگر مسواک نکند، به کناری می‌ایستد و قرائتش را می‌شنود.
و از حضرت صادق (ع) منقول است: که هر که مسواک کند، باید که بعد از آن مضمضه بکند.
منبع: حلیة المتقین، صص 99-97