فاطمه(س)؛ استمرار اسوه حسنه

وجود مقدس پیامبر اکرم(ص) به فرموده صریح قرآن، اسوه شایسته همه خداباوران است:

«لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه لمن کان یرجوا الله و الیوم الآخر و ذکر الله کثیراً؛

مسلماً برای شما در زندگی رسول خدا(ص) سرمشق نیکویی می‌باشد، برای آنها که امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارند و خدا را بسیار یاد می‌کنند»(احزاب: 21).

اقتداء و تاسی کامل به رسول خدا (ص) توفیقی است که تنها نصیب کسانی خواهد شد که دل در گرو عشق خداوند دارند و او را بسیار یاد می‌کنند.

رسول مکرم اسلام (ص) که خود شایسته‌ترین اسوه حسنه مومنان هستند، به کرّات یگانه دخترش را پاره وجود خویش، روح و ریحان خویش و جان و جانان خویش می‌خواند و با تعابیری گوناگون رضایت او را رضایت خود و ناراحتی او را ناراحتی خود اعلام می‌دارد. چنین تاکیدات متواتری از جانب رسول الله(ص) به چه هدفی صادر گردیده است؟ چرا پیامبر رحمت، بر این حقیقت فراوان تاکید می‌ورزد که فاطمه، پاره‌ای از وجود من است؟ آیا این همه تاکید جز برای آن است که توجه همه مومنان طول تاریخ را به اسوه پذیری از ابعاد زندگانی فاطمه، در مقام استمرار بخش سیره رسول الله(ص) جلب کند؟ چرا چنین نباشد در حالی که وجود فاطمه از وجود رسول خدا جدا نیست. وجود فاطمه، قسمتی از وجود رسول خداست و سیره او جلوه دیگری از سیره رسول خدا. وجود فاطمه، مکمل وجود رسول خداست و اسوه‌گری فاطمه، تکمیل کننده اسوه‌گری شایسته‌ترین اسوه حسنه. فاطمه، استمرار اسوه حسنه است و این است رمز و راز آن که سیره فاطمه(س) برای همه امامان از نسل او، حجت و الگو می‌گردد: «نحن حجه الله علی الخلق و فاطمه حجه الله علینا؛ ما (امامان معصوم) حجت خداوند بر مردمان هستیم و فاطمه حجت (خداوند) بر ما».

اسوه گری سیره فاطمه زهراء(س) چنان در اوج یگانگی است که وجود مبارک بقیه الله الاعظم(عج) فاطمه(س) را اسوه نیکوی زندگانی خویش معرفی می‌فرماید: «و فی ابنه رسول الله لی اسوه حسنه؛ همانا در دختر رسول خدا(ص) برای من الگویی شایسته وجود دارد»(بحارالانوار53: 178). در این روایت نکته ظریفی وجود دارد. حضرت ولی عصر(عج) نفرموده‌اند: «فی امّی فاطمه...» بلکه می‌فرمایند: «فی ابنة رسول الله ...»؛ این تعبیر حاکی از آن است که اقتدای حضرت مهدی(عج) به حضرت زهرای مرضیه(س)، نه از آن جهت است که فاطمه(س)، مادر آن حضرت است بلکه بدین جهت است که آن دردانه هستی، دختر رسول خدا(ص) و استمرار وجود اوست؛ پاره تن رسول خداست و اسوه‌پذیری از وی، همان اسوه پذیری از رسول خداست.

قرآن کریم درباره حضرت مریم(س) می‌فرماید:

«وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِکَةُ یا مَرْیمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاکِ وَ طَهَّرَکِ وَ اصْطَفاکِ عَلی‌ نِساءِ الْعالَمینَ»(آل عمران: 42).

رسول خدا در تفسیر این آیه چنین بیان فرموده اند: «مریم سرور زنان زمانه خویش بود اما دخترم فاطمه سرور همه زنان جهان، از آغاز تا فرجام آن است»(همان 43: 24).