25 اردیبهشت 1396, 5:11
زن و شوهر در زندگی مشترک وظیفه دارند عیوب یکدیگر را بپوشانند، اما باید توجه داشت که خودسازی و اصلاح‌نفس اولین قدم برای کمک به دیگری است؛ چون تلاش برای اصلاح دیگری آدابی دارد و فرد باید دارای ویژگی‌هایی باشد تا بتواند در این مسیر به خوبی عمل کند. در دين اسلام تأکید شده که زن و شوهر نه تنها نباید عیب‌های همدیگر را برملا کنند، بلکه مانند لباس باید آنها را بپوشانند. همان‌طور که خداوند متعال در آیه۱۸۷ سوره مبارکه بقره درباره روابط زن و شوهر فرموده: «هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ/ آنها برای شما لباس و پوشش و شما هم برای آنان لباس و پوشش هستید.» در تشبیه همسر به لباس، نکات بسیاری وجود دارد؛ از جمله اینکه لباس عیوب انسان را می‌پوشاند و هر یک از زن و مرد هم باید عیوب و نارسایی‌های یکدیگر را بپوشانند.
همسران هم باید به طور کامل نقص‌ها و مشکلات یکدیگر را از دیگران مخفی نگه دارند و در این خصوص به هیچ وجه کوتاهی نکنند. هر چند که زن و شوهر در زندگی مشترک وظیفه دارند عیوب یکدیگر را بپوشانند، اما باید توجه داشت که خودسازی و اصلاح نفس اولین قدم برای کمک به دیگری است؛ چون تلاش برای اصلاح دیگری آدابی دارد و فرد باید دارای ویژگی‌هایی باشد تا بتواند در این مسیر به خوبی عمل کند. پیامبر(ص) درباره خودسازی و اصلاح نفس فرموده: «هیچ عیبی بالاتر و بدتر از این نیست که انسان عیب‌های دیگری را ببیند، اما از عیب‌های خودش غافل باشد.» امیرالمؤمنین(ع) نیز در کتاب غررالحکم فرموده: «مرد را همین زیرکی بس که عیوب خود را بشناسد. در نادانی مرد همین بس که عیوب خویش را نشناسد.» بنابراین اگر خانم یا آقایی قصد دارد تا عیوب رفتاری و گفتاری همسرش را تصحیح کند، خوب است به عیوب خودش هم دقت کند؛ چرا که گاهی امکان دارد زن و شوهری هنگام مشاجره فقط به عیوب یکدیگر توجه کنند. حدیثی از پیامبر اکرم(ص) است با این مضمون: «لغزش‌های مؤمنان را جست‌و‌جو نکنید، زیرا هر کسی لغزش‌های برادرش را جست‌و‌جو کند، خدا لغزش‌های خودش را دنبال می‌کند و هر کسی خدا لغزش‌هایش را دنبال کند، رسوایش می‌سازد؛ اگرچه در درون خانه‌اش باشد.» حالا اگر کسی می‌خواهد رسوا نشود و صبوری همسرش در برابر عیوب به زبان نیامده و مطرح نشود، بهتر است خودش عیب‌جویی را کنار بگذارد و به جای پرداختن به بدی‌ها و مشکلات اخلاقی همسرش به خوبی‌ها و مهربانی‌های او دقت داشته باشد. گاهی زن و شوهر به دلیل عادت‌کردن به تذکرات همسر خود، نسبت به مطالب او بی‌توجه می‌شوند و دیگر عیب‌هایی را که او یادآوری می‌کند، جدی می‌گیرند.
امکان دارد تذکرات مداوم یکی از همسران موجب مشاجره و دلخوری دیگری شود، اما در این زمان چه باید کرد تا همسرمان نسبت به تذکرات ما توجه داشته باشد و آنها را جدی بگیرد؟ امیرالمؤمنین(ع) در کتاب غررالحکم فرموده: «عیب‌جویی از زشت‌ترین عیب‌ها و بدترین گناهان است.» آن حضرت در حدیث دیگری فرموده: «باید منفورترین مردم نزد تو و دورترین آنها از تو کسی باشد که بیش از همه عیب‌جوی مردم است.» کارشناسان معتقدند که راه حل این مشکل، توجه به محاسن همسر است. حال اگر خانم یا آقا برای تذکر دادن ایراد همسرش، ابتدا از خوبی‌ها و محاسن او بگوید و از او به دلیل داشتن خصلت‌های پسندیده تعریف و تمجید کند، به طور ناخودآگاه زمینه را برای درک عیب‌ها در او ایجاد کرده است.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان