فعالیت های سیاسی میرزا علی اکبر مرندی

توطئه توده اى ها

در دورانى که آذربایجان به دست ارتش سرخ شوروى اشغال شده بود، و حزب توده و حزب دمکرات با تبلیغات گسترده به تخریب و تضعیف اعتقادات دینى مردم پرداخته بودند، آیت الله میرزا على اکبر مرندى در مقابل آن ها قد علم کرد و به افشاگرى پرداخت. آنان وى را تحت تعقیب قرار دادند و در صدد کشتن او بر آمدند، امّا خوشبختانه آیت الله مرندى توسط یکى از ارادتمندان خود، از موضوع مطلع شد و با اصرار آن ها به تهران رفت و سرانجام بعد از شکست توده اى ها، به مرند باز گشت.^([13])

یاور نهضت امام خمینى(قدس سره)

آیت الله مرندى از سال 1342، همراه و همگام با نهضت امام خمینى(قدس سره) بود. او هنگام تبعید امام به ترکیه، طى اعلامیه اى از ایشان دفاع کرد. افرادى که در این راستا تلاش مى کردند، همیشه مورد حمایت ایشان قرار مى گرفتند. حجت الاسلام رحمتى مى گوید:

«... یکى از دوستان ما مرحوم حاج اسرافیل رزّاقى بود که آیت الله مرندى به شوخى به ایشان امّ الاخبار مى گفتند و ایشان اطلاعات گسترده اى از اوضاع و احوال تحولات سیاسى داشت و به طور مرتب اخبار مهم سیاسى و اعلامیه هاى علما به خصوص حضرت امام راحل را خدمت آقا مى رساند و ایشان نیز مورد علاقه و حمایت آقا بود.»^([14])

با اوج گیرى انقلاب اسلامى در سال 1356 و پیروزى آن در 22 بهمن ماه، 1357، آیت الله مرندى نقش اساسى در به صحنه کشاندن مردم و حمایت از تشکیل و تثبیت حکومت اسلامى داشت. پسر بزرگ ایشان مى گوید:

«در حرکتهایى که در شهر انجام مى گرفت، مردم همین که مى فهمیدند آقا اطلاعیه داده اند، جمعیت به طور گسترده از اطراف به مرند سرازیر مى شدند و در تظاهرات شرکت مى کردند.»^([15])

آیت الله مرندى همواره از انقلاب اسلامى حمایت مى کرد. متأسّفانه اعلامیه هاى ایشان در حمایت از انقلاب اسلامى در دست نیست، تنها در دو اعلامیّه، که در تاریخ 2/7/1342 صادر شده است و علماى بزرگى چون آیت الله حسن الحسینى انگجى، سید محمّد بادکوبه اى و... آن را امضا کرده اند و یکى هم درباره مجلس شوراى ملى و مجلس سنا است، که هر دو اعلامیه موجود است، امضاى آیت الله مرندى نیز در اعلامیه ها وجود دارد.

در اعلامیه اخیر طى تلگرافى به محضر مراجع تقلید آن روز (آیت الله میلانى، امام خمینى و آیت الله مرعشى نجفى) مراتب تنفر و انزجار خود را اظهار و عدم صلاحیت مجلس شوراى ملى و مجلس سنا و اشخاصى که به نام نمایندگى بر مردم تحمیل شده اند، را اکیداً اعلام داشته اند.^([16])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه