23 مهر 1396, 17:24
قال الرضا (علیه السلام):
«انما امروا بالصوم لکی یعرفوا الم الجوع و العطش فیستدلوا علی فقر الاخرة» (وسائل الشیعه، ج 4، ص 4، ح 5)
امام رضا (علیه السلام) فرمود:
«مردم به انجام روزه امر شده‌اند تا درد گرسنگی و تشنگی را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگی آخرت را بیابند»
«روزه یاد آور قیامت»
وقتی از حضرت امام رضا (علیه السلام) درباره فلسفه روزه می‌پرسند، می‌فرماید : همانا (مردم) مامور به روزه شدند، تا بشناسند درد و ناگواریهای گرسنگی و تشنگی را، و آنگاه استدلال کنند بر سختیهای گرسنگی و تشنگی و فقر آخرت، که پیامبر «صلی الله علیه و آله» در خطبه شعبانیه می‌فرمود:
«و اذکروا بجوعکم و عطشکم جوع یوم القیمة و عطشه»
«یاد آورید از گرسنگی و تشنگی روزه داریتان گرسنگیها و تشنگیهای روز قیامت را»
که این یادآوری انسان را به فکر تدارک قیامت می‌اندازد، تا سعی کند، جد و جهد بیشتری در کسب رضای خداوند و کمک به مخلوق ضعیفش بنماید و آنان را از امکانات مادی و غیر مادی خویش بهره‌مند سازد.
آنگاه امام (علیه السلام) خصوصیات صائم را این چنین توصیف می‌فرماید: و هر آینه روزه‌دار باید (به پیشگاه خداوند) بنده‌ای خاشع و ذلیل و دارای استکانت و وقار باشد، (و خود و عمل خویش را) ماجور و مثاب دانسته، (و بداند که اعمال و زحماتش) به حساب می‌آید، (و نادیده گرفته نمی‌شود) و در همه حال به آنچه که انجام می‌دهد از عبادات عارف باشد، و بر آنچه که از گرسنگی و تشنگی به او می‌رسد صبر کند، و در آن هنگام با امساک از شهوات (و پیروی نکردن از نفس اماره بسوء) مستوجب ثواب فراوانی می‌شود، (و خداوند اجر و ثواب عبادت روزه‌داریش را به او مرحمت خواهد فرمود) و این اوصاف حمیده (که برای صائم ذکر شد) واعظ خوبی برای روزه‌داران در دنیا خواهد شد، (که اثرات وضعی این اوصاف کاملا در چهره و اعمال و رفتار آنان مشهود خواهد گشت) و رائض و راغب است بر روزه‌داران بر اداء آنچه که مکلف به آنند و راهنمای خوبی برای آنان است در عالم عقبی، و آنان باید بشناسند شدت و اهمیت مشکلات فقرا و بیچارگان را تا رحمت آورند بر فقراء و مساکین در دنیا، سپس اداء نمایند حقوق آنان را که خداوند در اموالشان مقرر فرموده است. (یعنی اینطور نباشد که خود خوب بخورند و بپوشند و دیگران گرسنه باشند).
شاعر عرب «حاتم بن عبد الله طائی» می‌گوید:
«و حسبک داء ان تبیت ببطنة و حولک اکباد تحن الی القد!»
یعنی: این درد برای تو بس است که شب با شکم پر بخوابی و در همسایگی تو جگرها باشد که قدح پوستی را آرزو کنند (و برای آنان فراهم نشود چه جای آنکه طعام داشته باشند).
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان