امام موسی کاظم (ع):

امام کاظم (ع):

«مَثَلُ الدینا مثل الحَیَّة، مَسُّها لَیِّنٌ و فی جوفها السَّمُ القاتلُ، یَحْذَرُها الرجالُ ذوی العقول و یَهْوی الیها الصِبْیان بایدیهم» (تحت العقول، ص 292)

«مثل دنیا همانند ماری است که پوست ظاهر آن نرم و لطیف و خوشرنگ، ولی در درون آن سمّ کشنده‌ای است که مردان عاقل و هوشیار از آن گریزانند و بچه صفتان و بول‌هوسان به آن عشق می‌ورزند».

توضیح: نعمت‌های دنیا نه تنها بد نیست، بلکه استفاده معقول از آن‌ها مورد تأکید اسلام است. آنچه از نظر اسلام به شدّت از آن نهی شده است و دلبستگی به دنیا و خو گرفتن و لذائذ زندگی است که سبب می‌شود افراد در هنگام نیاز به فداکاری و گذشتن از دنیا به خاطر خداوند، استقامت کافی را نداشته باشند و نتوانند از حق و حقیقت دفاع کنند. به ویژه اگر این دنیا طلبی از راه عوام باشد و هدیه‌های نامشروع و غذاهای حرام و شبه ناک، شکم‌ها را پر کرده باشد، هم دل‌ها از درک و دریافت هدایت و حق محروم می‌شود، هم لقمه‌های حرام، دینداری و تعهد را کاهش می‌دهد و عمل به وظیفه را در بوتۀ فراموشی قرار می‌دهد.