دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آتش‌بس یک‌طرفه...

✍️ حمیدرضا باقری
No image
آتش‌بس یک‌طرفه...
چرا ما آغازگر حمله به اسرائیل و آمریکا نیستیم؟! چرا صبر می‌کنیم آنها به ما حمله کنند و سپس پاسخ دهیم؟! آیا این همان سیاست ذلت و سازش با دشمنان نیست؟!

وقتی به سنت پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله مراجعه می‌کنیم؛ حضرت چندگونه از جنگ را داشتند:
•  برخی جنگ‌ها بعد از اطلاع حضرت از تدارک دشمنان برای حمله به مسلمانان بود و ایشان حمله پیش‌دستانه کردند؛
•  برخی جنگ‌ها به‌تلافی خیانت یا غصب یا عهدشکنی دشمنان بود؛ به طور مثال جنگ بدر به دنبال تلاش حضرت برای مصادره کاروان قریش پس از مصادره اموال مسلمانان توسط مشرکین مکه بود یا حرکت حضرت به‌سوی مناطق یهودی‌نشین پس از عهدشکنی و خیانت آنها بود و حتی باوجود خیانت یهودی‌ها، حضرت ابتدا آنان را به اسلام‌آوردن و تسلیم‌شدن دعوت کردند و وقتی نپذیرفتند جنگ را با آنها آغاز کردند.
•  برخی جنگ‌ها نیز بدون مقدمه و با حمله دشمنان بود.

خداوند تبارک‌وتعالی در آیات ۲۲ و ۲۳ سوره مبارکه فتح یک سنت الهی را در مورد جنگ‌های مؤمنان و کافران ذکر می‌کند که قدرمتیقن آن قسم سوم از جنگ‌های اشاره شده است.
این سنت بیانگر چرایی نوع رفتار ما در جنگ کنونی با اسرائیل نیز هست. حضرت آقا در ۱ فروردین ۱۳۹۱ این سنت الهی را چنین توضیح می‌دهند:
«قرآن کریم به ما نوید داده است: «وَ لَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لَا نَصِيرًا» (الفتح: ۲۲) «سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» (الفتح: ۲۳) هیچ جا در قرآن نیامده است که اگر شما شروع به جنگ کردید، حمله کردید، حتماً پیروز خواهید شد؛ ممکن است پیروز بشوید، ممکن است شکست بخورید - همچنان که در جنگ‌های صدر اسلام، آنجائی که مسلمانان حمله کردند، گاهی شکست خوردند، گاهی هم پیروز شدند - اما وعده داده است که اگر دشمن ابتدا به [شما] حمله کرد، آن دشمن قطعاً شکست خواهد خورد. نباید بگوئید این مخصوص صدر اسلام است؛ نه، «سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»؛ این قانونِ الهی است. ملت ایران عازم است، بانشاط است، در فکر تهاجم و تجاوز نیست؛ اما به هستی خود، به ثروت خود، به هویت خود، به اسلام خود، به جمهوری اسلامی خود با تمام وجود دلبسته و علاقه‌مند است.»👇
https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=19301
............
پی‌نوشت: 
1.  استفاده رهبری از اینکه دشمن به شما حمله کند از عبارت: «لَوْ قَاتَلَكُمُ» است؛ در این تعبیر فاعل قتال دشمنان هستند و مفعول آن مومنین یعنی دشمنان جنگ را بر شما تحمیل کردند.
2.  ممکن از در بررسی موارد تاریخی جنگ احد به عنوان نقض این برداشت گفته شود اما این جنگ نیز اگرچه جزو جنگ‌های مورد سوم بود اما روایت درست این جنگ پیروزی اولیه مسلمانان و فرار کفار بود ولی به جهت غفلت گروهی از مسلمانان و اطاعت نکردن از امر پیامبر در حمله دوم مسلمانان غافلگیر شدند و این نشان می‌دهد که این سنت پشت کردن و فرار کفار از میدان جنگ حتی در میدان جنگ نیز دائمی نیست.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS