دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آثار سوء التذاذات نفسانی سالك

No image
آثار سوء التذاذات نفسانی سالك

(بدان اي سالک راه خدا!) صرف مجذوب دنيا شدن (در اثر التذاذات نفساني بيش از حد کفاف) جرم نيست، اما اين دلربايي، سبب تبديل نگرش انسان خواهد شد و نگاه الهي انسان را تغيير مي دهد. بدين معني که اگر بيش از آنچه که مورد احتياج او است، دنيا و لذائذ دنيويه را طلب کند و به دنبال جمع کردن بيش از آن چيزي باشد که در دنيا بتواند با آن براي آخرتش کار کند و از آنها لذت ببرد، کم کم دلش مجذوب دنيا شده و دنيا برايش هدف مي شود. وسيله تبديل به هدف مي گردد و اين خطرناک است.

    اثر سوء ديگر اين است که زياده طلبي فطري انسان منحرف مي شود. چرا که انسان، از نظر فطرت اوليه اش «زياده طلب» است، و هيچ گاه سير نمي شود. اين امر فطري هم خصلت بسيار خوبي است و نسبت به توسعه هستي و کمالات انسان نقش اساسي دارد. اما اگر انسان بيش از حد کفاف خود، به سراغ ابزار و التذاذات دنيوي برود، در واقع زياده طلبي فطري خود را در يک کانال انحرافي کشانده و از مسير اصلي خود خارج ساخته است و به سمت سقوط سير مي کند. حال آنکه زياده طلبي براي صعود است نه سقوط. با اين کار انسان زمينه صعود خود را تبديل به سقوط خواهد کرد و از بالا به پايين سرازير خواهد شد.(1)

   برگرفته از: 1- رسائل بندگی، آيت الله شيخ مجتبی تهرانی،ص155

              روزنامه كيهان، شماره 21037 به تاريخ 30/1/94، صفحه 6 (معارف)

مقاله

نویسنده آيت الله شيخ مجتبی تهرانی،
جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS