دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آغاز به کار پست در تهران

No image
آغاز به کار پست در تهران

روزنامه دنیای اقتصاد

تاریخ انتشار: یکشنبه 30 مهر ماه 1396

در تهران قدیم، بازار و به‌ ویژه کاروانسراهایی که محل اقامت تجار و بارانداز کاروان‌های تجاری محسوب می‌شد، وسیله‌ای برای ارتباط ساکنان این شهر با مردم دیگر نقاط مملکت بود. گاهی نیز افراد عادی که علاقه‌مند بودند تا نامه‌هایشان را با کمک وسیله‌ای مناسب و مطمئن به مقصد بفرستند متوسل به‌ کاروان‌های تجاری می‌شدند. چند گاری پستی هم بین تهران و شهرستان‌ها رفت و آمد می‌کردند.

آغاز به‌ کار پست در تهران

پستخانه مرکزی در سرای امیر قرار داشت که از یادگاری‌های امیرکبیر است و موقعی که مستشاران بلژیکی وارد خدمت در پست ایران شدند، به ساختمان قدیمی‌سازی در خیابان لاله‌زار انتقال یافت. امیرکبیر در سال ١٢٢٦ شمسی به صرافت تأمین امکاناتی برای ایجاد ارتباط مردم ساکن در مناطق مختلف کشور با یکدیگر افتاد. امیرکبیر بعد از سروسامان دادن به وضع پست دولتی درصدد ایجاد سرویس منظم پستی برای استفاده مردم عادی برآمد و برای نخستین بار به ساختمان چاپارخانه‌ها و خطوط منظم پستی همت گماشت و طولی نکشید که بر اثر مساعی و جدیت او، بین شهرهای مهم کشور ارتباط برقرار شد. در سال ١٢٥٩ شمسی، به توصیه کارشناسان اتریشی وزارت پست تأسیس شد و میرزا علی‌خان منشی (امین‌الدوله) به سمت نخست‌وزیر پست کشور منصوب و مشغول کار شد.

در زمان فتحعلی‌شاه، سفارتخانه‌های انگلیس، فرانسه، روسیه و عثمانی به علت اینکه در ایران اداره و مؤسسه‌ای برای انجام امور پستی وجود نداشت برای خود پست اختصاصی دایر کردند. در سال ١٣٠٧ شمسی، قاسم‌خان صوراسرافیل مأموریت یافت تا اقدامات لازم را برای ایجاد ساختمانی برای پست‌خانه تهران انجام دهد. مطالعه برای احداث چنین ساختمانی از همان سال آغاز و سرانجام شش سال بعد ساختمان پست تهران در خیابان مریضخانه (محل فعلی اداره پست) افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار گرفت و به ‌دنبال تغییراتی که در آن به وجود آمد هم ‌اکنون نیز پابرجا است.

منبع: محمدرضا حسن‌بیگی، تهران قدیم، نشر منصوری، ۱۳۷۷.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS