آیت‌الله عمید زنجانی؛ حضرت امام اجتهاد را روشمند می‌دانستند

آیت‌الله عمید زنجانی گفت: حضرت امام همیشه اصالت فقه را حفظ می‌کردند، نه از دیگران نظریه قرض می‌گرفتند و نه تحت تاثیر موج‌های تبلیغاتی بودند.
این استاد دانشگاه در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران،ایسنا، افزود: با توجه به آشنایی‌ام با دیدگاههای اصولی و فقهی امام (ره) و این که یکی از کوچک‌ترین شاگردان حضرت امام که توفیق نزدیک به ده سال تلمذ را در خدمت ایشان داشته‌ام بودم، می‌توانم بگویم حضرت امام اجتهاد را دارای روشی خاص و به اصطلاح روشمند می‌دانستند و تاکید می‌کردند این اجتهاد روشمند باید به روال سنت فقهی سلف صالح باشد و تعبیرشان از این سنت دیرینه، اجتهاد روش فقاهتی جواهرالکلام بود، امام هم بر همان روالی که محقق حلی ، علامه حلی و شهیدین و محقق کرکی، مرحوم کاشف‌الغطا، شیخ انصاری ، صاحب جواهر و به همان ترتیبی که این محققان بزرگ فقه و استادان بنام فقه، اجتهاد را پیش می‌بردند، تاکید داشتند.
وی افزود: فقه به روال و روش سنتی بدین معنا نبود که از پاسخگویی به سوالات، نیازها و حوادث جدید متوقف شود و باز بماند، فقه سنتی به معنای روشمندبودن فقه به همان روالی است که در اصول مقرر شده و احکام فقهی باید از ادله اجتهادی که کتاب و سنت است استنباط و یا از ادله فقاهتی که اصول عملیه است استخراج شود، امام (رض) بر تعبدی بودن فقه اصرار می‌ورزیدند و به همین دلیل همیشه ادله اجتهادی را بر ادله فقاهتی مقدم می‌داشتند.
عمید زنجانی هم‌چنین با بیان این که دو عنصر ظاهرا متقابل و متضاد در اندیشه اجتهادی حضرت امام به چشم می‌خورد، گفت: یکی تقید امام بر تعبد و دومی پویا بودن فقه و به روز بودن آن بود. این دو عنصر به ظاهر با هم قابل جمع نبود، ولی امام با یک شیوه منطقی این دو را در شیوه اجتهادی‌شان جمع کرده بودند.
آیت‌الله عمید زنجانی تصریح کرد: مایه اصلی تقارن این دو عنصر در اندیشه اجتهادی امام طرح مساله زمان و مکان در فقه بود که قبلا این نظریه را مرحوم آیت‌الله بروجردی مطرح کرده بودند، ولی امام آن را عینی و عملا وارد فقه کردند.
وی افزود: از این طریق دو عنصر زمان و مکان تعبد فقه را با پویایی فقه قرین کردند که شاید برای بسیاری جای تعجب باشد که از یک سو امام فقاهت سنتی صاحب جواهر را مطرح می‌کردند و از سوی دیگر پیشتازبودن و از زمان جلوتر بودن را ، به هر حال در اندیشه اجتهاد امام فقه به روز و قادر می‌شود به تمام سوالات، نیازها و حوادث جدید پاسخ بدهد، البته کسانی هم بوده و هستند که این کار را از طریق التقاط انجام می‌دهند و یا رفتار عکس‌العملی دارند و تحت تاثیر حوادث قرار می‌گیرند، ولی روش امام با این دو جریان کاملا متفاوت بود، امام در عین این که به ظریف‌ترین و ریزترین مسائل زمان توجه داشتند و برای آن پاسخ صریح ارائه می‌کردند، همیشه اصالت فقه را حفظ می‌کردند، نه از دیگران نظریه قرض می‌گرفتند و نه تحت تاثیر موج‌های تبلیغاتی قرار می‌گرفتند.
منبع: خبرگزاری ایسنا

جدیدترین ها در این موضوع

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود. 29 آذر 1395, 11:47

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم". 29 آذر 1395, 11:46

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند. 29 آذر 1395, 11:27

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد. 29 آذر 1395, 11:25

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد. 29 آذر 1395, 11:23

نظرات نظر خود را بنویسید!

در حال حاضر هیچ نظری برای این مقاله وجود ندارد.

برای درج نظر خود درباره آیت‌الله عمید زنجانی؛ حضرت امام اجتهاد را روشمند می‌دانستند فیلدهای زیر را پر کنید.