دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

No image
اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

حضرت رسول(ص) با همنشينان خود پيوسته خوشرو و نرم بود، خشن و درشتخو و سبکسر و فحاش و عيبجو نبود و کسي را زياد مدح نمي کرد و از چيزي که به آن رغبت و ميل نداشت غفلت مي ورزيد، به طوري که مردم از او نه مأيوس و نه نااميد مي شدند. او خود را از سه چيز دور مي داشت؛ جدال و پرحرفي و گفتن مطالب بي فايده و نسبت به مردم نيز از سه چيز پرهيز مي کرد؛ هرگز کسي را سرزنش نمي کرد و از او عيب نمي گرفت و لغزش و عيب‌های مردم را جست وجو نمي کرد و سخن نمي گفت مگر در جايي که اميد ثواب در آن مي داشت. هنگام تکلم چنان حاضران را به خود جذب مي کرد که از احدي نفس شنيده نمی‌شد و چون ساکت مي گشت آنان سخن مي گفتند. در حضور آن جناب روي مطلبي نزاع نمي کردند، اگر کسي از ايشان صحبت مي کرد همه ساکت مي شدند تا سخنش پايان يابد و سخن گفتنشان در محضر آن جناب به نوبت بود. اهل مجلس از چيزي که به خنده می‌افتادند حضرت نيز خنده مي کرد و از آنچه تعجب مي کردند تعجب مي کرد، بر اسائه ادب شخص غريب در پرسش و گفتار صبر مي کرد تا جايي که اصحاب در صدد جلب شخص مزاحم برمي آمدند، مي گفت وقتي صاحبان حاجت را ديديد آنان را کمک و معاونت کنيد و هرگز ثناي کسي را نمي پذيرفت مگر آنکه ثنايش به عنوان تشکر از آن حضرت باشد و کلام احدي را قطع نمي کرد مگر آنکه از حد مشروع تجاوز کند که در آن صورت با نهي و با برخاستن کلام او را قطع مي نمود.(1)

   

    1- معانی الاخبار، ج 1، ص 83

     روزنامه كيهان، شماره 21056 به تاريخ 22/2/94، صفحه 7 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS