دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اصل انتخاب اصلح

No image
اصل انتخاب اصلح پرسش و پاسخ

پرسش:

از منظر اسلام براي واگذاري مديريت ها و مسئوليت ها به افراد، چه اصلي بيشتر مورد تأکيد قرار گرفته است؟

پاسخ:

در اسلام براي انتخاب فرماندهان، مسئولان و مديران روي انتخاب اصلح تأکيد فراواني شده است. چنانکه در تاريخ زندگي پيامبر گرامي اسلام(ص) آمده است که آن حضرت از ميان تمام مسلمانان، جوان بيست و چند ساله اي را به نام «عتاب بن اسيد» براي فرمانداري «مکه» برگزيد، و فرماني به نام وي صادر کرد، و چون انتخاب اين جوان با توجه به کمي تجربيات او، در ميان اصحاب و ياران سؤال انگيز بود، و کمتر موردي در گزينش هاي پيامبر(ص) شبيه آن پيدا مي شد که براي مرکز بسيار حساسي همچون مکه فرد بسيار جواني را انتخاب کند، با يک جمله به تمام سؤالاتي که در اذهان مطرح بود پاسخ داد. حضرت رو به سوي عتّاب کرده و فرمود: اي عتاب! آيا مي داني تو را براي چه به اين مقام برگزيدم؟ و بر کدام قوم فرمانروا کردم؟ تو را فرماندار «اهل الله» عز و جل (اهل حرم و ساکنان مکه) نمودم، و اگر در ميان مسلمانان کسي را براي اين مقام شايسته تر از تو مي يافتم، اين کار را به او مي سپردم! (اسدالغابه، ابن اثير، ج 3، ص 385)

باز در همين زمينه پيامبر اسلام(ص) به صورت يک دستور کلي مي فرمايد: کسي که چيزي از امور مسلمين را برعهده گيرد، پس فردي را عهده دار کار مهمي کند. در حالي که فرد اصلح از او را مي يابد، خيانت به خدا و رسول او کرده است! (الغدير، ج 8، ص 291) و نيز در حديث ديگري از آن حضرت آمده است که: کسي که کارگروهي را برعهده کسي بگذارد که در ميان آن گروه فردي از او شايسته تر پيدا مي شود، خيانت به خدا و رسول خدا و مؤمنين کرده است. (جامع الصغير، جلال الدين سيوطي، ج 1، ص 455)

بنابراين اصل اساسي در تقسيم پستها در حکومت اسلامي و سپردن مديريت ها و فرماندهي به افراد، همان اصل گزينش و انتخاب اصلح و شايسته سالاري افراد است و انحراف از اين خط، يعني جايگزيني ملاک هاي قومي، قبيله اي، جناحي و باندي و نژادي و... خيانتي است به خدا و پيامبر و همه جامعه اسلامي.

در حديث ديگري از رسول خدا(ص) يکي از نشانه هاي قيام قيامت و نابودي جامعه بشريت، سپردن کارها به نااهل شمرده شده است. پيامبر اکرم(ص) مي فرمايد: هنگامي که امانت ضايع گردد، منتظر پايان جهان باش! عرض کردند: اي رسول خدا! منظور از ضايع کردن امانت چيست؟ حضرت فرمود: هنگامي که کارها به دست غيراهلش سپرده شود، منتظر پايان جهان باش! (السياسةً الشرعيه، ص 11)

همچنين امام صادق(ع) مي فرمايد: براي حکمرانان پسنديده نيست که در سه کار کوتاهي ورزند: 1- حفظ مرزها 2- رسيدگي به مظالم و حقوق پايمال شده مردم 3- انتخاب افراد شايسته براي کارهاي خود (بحارالانوار، ج 75، ص 233)

بنابراين يکي از مهم ترين دلايل عقب ماندگي کشورها، فقدان مديران و رهبران شايسته و اصلح در عرصه مديريت و هدايت حکيمانه آن جوامع خواهد بود. به همين جهت کشورهايي که کادرهاي مديريتي کارآمد و قوي را تربيت مي کنند و بر مسند کارها مي گمارند سرعت رشد و تکامل آنها بالا رفته و قله هاي تعالي و پيشرفت را سريعتر طي مي کنند.

روزنامه كيهان، شماره 21713 به تاريخ 12/6/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS