دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال شب و روز عرفه

No image
اعمال شب و روز عرفه
اعمال شب عرفه: این شب، از لیالی متبرکه و شب مناجات با قاضی الحاجات است و توبه در آن شب مقبول و دعا در آن مستجاب است و کسی که آن شب را به عبادت بسر آورد، اجر صد و هفتاد سال، عبادت داشته باشد و از برای آن شب چند عمل است: 1. بخواند: اللهم یا شاهد کل نجوی الخ . 2. بخواند تسبیحات عشر را که سید در «اقبال» ذکر کرده . 3. بخواند دعای اللهم من تعبا و تهیا را که در روز عرفه و شب های جمعه نیز وارد است. 4. زیارت کند زمین کربلا را و بماند در آنجا تا روز عید تا آنکه از شر آن سال نگاه داشته شود. اعمال روز عرفه: این روز، روز عرفه و از اعیاد عظیمه است اگر چه عید نامیده نشده است و روزی است که حق تعالی، بندگان خود را به عبادت و اطاعت خویش خوانده و موائد جود و احسان خود را برای ایشان گسترانیده و وعده فرموده ایشان را بآمرزش گناهان ایشان و پوشانیدن عیب هایشان و از برای این روز اعمالی چند است: 1. روزه داشتن: روزه این روز، مستحب است؛ مگر برای کسی که به جهت ضعف، نتواند اعمال این روز را انجام دهد، که در این صورت، مکروه است. 2. غسل روز عرفه. 3. دو رکعت نماز بعد از نماز عصر: این نماز، مستحب است که در رکعت اوّل سوره حمد و اخلاص و در رکعت دوم، سوره حمد و کافرون خوانده شود. 4. زیارت امام حسین (علیه السلام): اگر کسی توفیق یابد که در این روز، در تحت قبه مقدسه آن حضرت باشد ثوابش ‍ کمتر نیست از کسی که در عرفات باشد، بلکه زیاده است. از امام صادق (علیه السّلام) نقل شده است که؛خداوند، بر زائران قبر امام حسین (علیه السّلام) تجلّی می‌کند و خواسته‌های آنان را برآورده می‌سازد و گناهانشان را می‌آمرزد، آن‌گاه بر اهل عرفات، تجلّی می‌کند. 5. چهار رکعت نماز: در این نماز، که در هر رکعت، یک مرتبه سوره حمد و پنجاه مرتبه سوره اخلاص خوانده می‌شود. 6. بعد از نماز عصر پیش از آنکه مشغول بخواندن دعاهای عرفه شود دو رکعت نماز بجا آورد در زیر آسمان و اعتراف کند نزد حق تعالی بگناهان خود تا فایز شود بثواب اهل عرفات و گناهانش آمرزیده گردد. شیخ کفعمی، بعد از این دو رکعت فرمود که دو رکعت دیگر بجا آورد: در رکعت اول «حمد» و «توحید» و در دوم «حمد» و «حجد» پس از آن، چهار رکعت دیگر بجا آورد در هر رکعت «حمد» و پنجاه مرتبه«توحید» که این چهار رکعت نماز بعینه نماز امیر المومنین (علیه السّلام) است که فضلیت بسیار دارد. 7. دعای 47 صحیفه کامله را بخواند. 8. دعای عرفه سید الشهداء را بخواند. 9. بخواند تسبیحاتی را که کفعمی نقل کرده و فرموده که ثواب آن از کثرت، احصا نمیشود و اول آن: سبحان الله قبل کل احد است . 10. بخواند دعاهای عرفه را که وارد شده از حضرت رسول و علی بن الحسین و حضرت صادق و کاظم (علیهم السلام) و سید در «اقبال» ذکر فرموده . بالجمله کسی که توفیق یابد و امروز در عرفات باشد ادعیه و اعمال بسیار دارد و بهترین اعمال در این روز، دعا است و در تمام ایام سال این روز شریف بجهت دعا امتیازی دارد، لاجرم دعاهای بسیار برای این روز، وارد شده و بسیاری از آنها را علامه مجلسی در«زادالمعاد» نقل فرموده و دعا از برای برادران مؤ من از زنده و مرده بسیار باید کرد و روایت وارده در حال عبدالله بن جندب (رحمه الله) در موقف عرفات و دعای او برای برادران مؤ من خود، مشهور است و رجاء و اثق از برادران دینی آنکه این مجرم رو سیاه را در حال حیات و ممات از دعا فراموش نکنند. عمل «ام داود» در این روز، بجا آوردن نیکو است و احادیث در باب روزه این روز مختلف است و اکثر علما جمع کرده اند ما بین احادیث باینکه اگر در ماه اشتباه نباشد و روزه او را از دعا کردن ضعیف نگرداند، سنت است والا مکروه است. یعنی ثوابش کمتر است و سید از برای این روزه، دوازده رکعت نماز نقل کرده به «حمد» و «آیة الکرسی» و «توحید» و بعد از سلام دعای مختصری چنانچه در «اقبال» است و از برای آخر روز عرفه این دعا را نقل کرده : یا رب ان ذنوبی لا تضرک و ان مغفرتک لی لا تنقصک فاعطنی مالا ینقصک و اغفرلی مالا تضرک. در عشیه عرفه بخواند: اللهم لا تحرمنی خیر ما عندک لشر ماعندی فان انت لم ترحمنی بتعبی و نصبی فلا تحرمنی اجر المصاب علی مصیبه. وقایع مهم روز عرفه گفته شده که در این روز، توبه آدم قبول شده و حضرت ابراهیم و حضرت عیسی متولد شده اند و «توریة » بر حضرت داود نازل شده . در این روز، سنه 60، شهید شد مسلم بن عقیل و هانی ابن عروه (رحمة الله علیهما). در این روز، اصحاب رسولخدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مامور شدند که درهای خانه های خود را که بمسجد آنحضرت باز می شد ببندند، مگر حضرت امیرالمؤ منین (علیه السلام). در این روز، سنه 538، فخر خوارزم، ابوالقاسم محمد بن عمر معتزلی معروف به زمخشری در زمخشر که یکی از قراء خوارزم است وفات کرد و او را "جارالله" گویند به جهت آن که چندی مجاورت مکه را اختیار کرده بود. گویند در یکی از اسفار او ببلاد خوارزم، به سبب سرما، یک پای او قطع شده بود، پس با چوب راه می رفت و مصنفات او بسیار است مانند کشاف، فائق، اساس البلاغة، ربیع الابرار، انموزج و غیره و اشعار خوب می گفته و از اشعار او است که در"کشاف" در تفسیر سوره بقره ذکر کرده و هم وصیت نموده که بر لوح قبرش بنویسند: یا من یری مدالبعوض جناحها فی ظلمه اللیل البهیم الا لیل و یری مناط عروقها فی نحرها والمخ فی تلک العظام النحل اغفر لعبد تاب عن فرطاته ما کان منه فی الزمان الاول در ثلث اول شب این روز، سنه 689، وفات یافت، شیخ جلیل فقیه ،یحیی بن احمد بن یحیی حلی پسر عم صاحب جامع الشرایع و نزهه الناظر و از برای اوست حکایتی با محقق هنگام ورود محقق طوسی به حله در سلطنت هلاکوخان. و نیز در شب گذشته بعد از مغرب - سنه 1246 - وفات یافت بسبب طاعون کبیر که در عراق عرب ظاهر شده بود، سید اجل صاحب مقامات عالیه و کرامات باهره، سید محمد باقر قزوینی پسر خواهر علامه بحرالعلوم شیخ اجل محدث نوری در خاتمه مستدرک ببرخی از مقامات او اشاره کرده است. منابع: 1-فیض العلام فی وقایع الایام، شیخ عباس قمی 2-کامل الزیارات، ابن قولویه 3-مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS